Nehemia 3 Wat die tien poorte vir ons beteken
POSTED BY Steven Sass on 20:48 under
10 Augustus 2014 Patensie
Nehemia 3
Wat die 10 poort vir jou en my beteken!
Kan dit wees dat die planne van die Here, en hoe Hy dit destyds aan Nehemia gegee het om  Jerusalem te herbou ook vir jou en my ingesluit het. Dat God eintlik toe al ook aan ons, aan jou en my gedink het! Hoe moet ’n mens dit verstaan?

Wanneer ’n mens Nehemia 3 van naderby gaan bekyk, maak jy die ontdekking dat die 10 poorte in ou-Jerusalem se mure, ’n prentjiesbeeld is van die kernmomente van die Here God se werk in elke gelowige se lewe.

 Dié poorte was nie sommer maar net gewone stadspoorte soos wat enige ander stad in daardie tyd gehad het nie. Dit was só deur die Here gegee en daarom – nadat die volk uit die ballingskap na Jerusalem teruggekeer het – moes die poorte weer herstel word soos dit voorheen was. Dit was wat Nehemia gedoen het. Maar, wanneer ons na hierdie 10 poorte gaan kyk binne die raamwerk van die hele Bybel, sien ’n mens dat dit ’n wonderlike tekening is van die manier waarop die Here in ’n gelowige se lewe werk – deur alle eeue. Die poorte vorm ’n prentebeeld van Jesus en Sy werk in ons lewens.

1. SKAAPSPOORT
Die eerste poort. Dit was die poort waardeur die offerdiere na die tempel geneem is. Let op die tempel se posisie digby die Skaapspoort. Waarom is die offerdiere na die tempel geneem? Hulle was geoffer. Waarom geoffer? Die Here het daardeur versoening bewerkstellig. Lees Lev. 16. Vergifnis en vryspraak deur plaasvervangende dood. Hebr. 9:22 – sonder bloedvergieting geen vergifnis OF TE WEL: deur bloedvergieting besliste vergifnis. Die offerdiere het gesterf in die plek van die ménse sodat die mense versoend met die Here kon lewe.

Dit is waar die Here Sy werk in ’n gelowige se lewe begin. Dit begin by die offer. Dit begin by die versoening/vryspraak wat ons in Jesus se offer ontvang. Dit begin by ons ewige redding wat op die offerkruis bewerk is. Dit begin by ’n oorplasing van die hel/dood na die hemel/lewe – deur offerbloed. Die mens wat dít persoonlik glo, IS volledig versoen met God – tot in ewigheid. Rom. 5:1

2. VISPOORT
Die poort wat ná die Skaapspoort herstel is. Die poort waardeur vis vanaf die See van Galilea gebring is. Ná die Skaapspoort, die Vispoort. Nádat ’n mens deur die geloof in die plaasvervangende offer van Jesus, vrede by God ontvang het, word jy ’n visser van mense. Matteus 4:18: “Ek sal julle vissers van mense maak.” ’n Mens wat versoening met God ontvang het, IS ’n sendeling. ’n Visser van mense. Sien jy die onlosmaaklike koppeling tussen die versoening-deur-die-offerbloed en sendeling-wees. Om ’n hart te hê vir ’n verloregaande wêreld. Dit is ’n koppeling wat God self maak. Dit is nie ’n “sendingvisie” wat ek moontlik sal ontvang nadat ek ’n naweekseminaar deurloop het nie. Nee, ek IS ’n visser van mense. En dit bring nie altyd vir ’n gelowige medaljes in die sak nie. Let op die naam van die persoon wat hierdie poort herstel het: “Senaä” – dit beteken “veragte”. Die mens wat deur die geloof in Jesus se offer met God versoen is EN ’n visser van mense geword het, kry nie ’n klop op die skouer nie, maar kry teenstand en vervolging. Dit is soms ’n moeilike pad. Geen wonder dat die Griekse woord vir “getuie” letterlike “martelaar” beteken nie (marturos).

3. OU POORT
Die 3de poort was die poort wat tussen die ou en nuwe muur geposisioneer was. Sien die kaart: die Oupoort was geleë presies op die aansluiting van Salomo en Manasse se mure. Dit is werklik ’n prentjiesbeeld van die magtige werk van God in ons lewens waarvan Paulus praat in 2 Kor 5:17…. Wie in Christus is, is ’n NUWE skepsel. Die OU dinge het verbygegaan, die NUWE het gekom.

4. DALPOORT
Die 4de poort was geografies die laagste geleë. Geleë in ’n laagtetjie. Die groot kenmerk van ’n gelowige se lewe: nederigheid/ootmoed/gebrokenheid. Lewe net uit genade. ’n Mens wat geleer het wat God se genade beteken EN geleer het om uit die genade te lewe, word ’n nederige mens. NIKS OM OP TE ROEM NIE. Rom 3:27. Die roem is uitgesluit. Die man wat hierdie poort herstel het se naam: Hanun – beteken “begunstigde”.

5. VULLISPOORT
Die 5de poort was die poort waardeur die stad se vullis en afval uitgedra en verwyder is. Dit strook met Johannes die Doper se woorde in Matt 3: 11-12: “Die Gees doop met vuur en maak die dorsvloer skoon en verbrand die kaf.” Reinigingswerk waarmee die Gees voortgaande in ’n gelowige se lewe besig is. Voortdurend is Hy besig om die vullis en puin uit die gelowige se lewe uit wys en uit te roei. Proses van heiligmaking. MALKIA: Die Here is my Koning.

6. FONTEINPOORT
Hierdie poort was geleë digby die Bad van Siloam. Die stad se drinkwater is deur hierdie poort vervoer. Dit was by hierdie bad wat Jesus gestaan het en die woorde van Joh. 7: 37-39 uitgespreek het. “Strome lewende water sal vloei uit die binneste van die mens wat in My glo. Daarmee het Hy na die Gees verwys.” Fontein van die Gees in ons lewens. Die absolute WONDER van die Heilige Gees se direkte werk in die gelowige se lewe. Die primêre manier waarop die Gees in ons lewens werk is deur die Woord. Dit sien ons by die volgende Poort.

7. WATERPOORT
Deur hierdie poort was die water na die tempel gedra vir gebruik in die wassingsrituele by die koperwaskom. Die betekenis van hierdie waterwassinge is baie duidelik uit die res van die Bybel. Dit dui nie op die doop nie, maar op die reinigende wassende effek wat voortgaande omgang met die WOORD v GOD op ons lewens het. Efesiërs 5:26: Gereinig deur die waterbad van die Woord. Johannes 15:3: Julle is rein deur die Woord wat Ek tot julle gespreek het. Daar is geen plaasvervanger vir die behoorlike lees en studie van die Woord nie. Dit is ’n dinamietkrag van God. Ons behoort geen steen onaangeroer te laat om te sorg dát daar ’n geleentheid in die gemeente geskep word waar die Woord stelselmatig uitgelê word. Dit is die kern van gesonde kerkwees.

8. PERDEPOORT
Die poort waardeur die soldate uitgegaan het vir oorlog. Stryd is deel van ’n lewe met die Here. Nie omdat daar groot fout met jou en my is nie, maar omdat stryd ’n Godgegewe déél is van ’n lewe met Hom. Lees: Matteus 10:34, Galas 5:17, Rom 7: 15-24, Efes 6: 10ev. Wees dankbaar indien u iets van hierdie stryd ken. Dit is ’n teken van lewe.

9. OOSPOORT
Die poort was geleë digby die Olyfberg. Die mooiste poort. Die Jode het altyd geglo dat die Messias die stad deur die Oospoort sal binnekom. Toe messel die Turke hom toe in die 16e eeu. Opvallend egter: dat Sag. 14 sê dat Jesus se voet op die Olyfberg sal staan tydens Sy wederkoms. Dieselfde berg vanwaar Hy opgevaar het. Die Olyfberg en die Oospoort is die simbool van ’n VERWAGTING. ’n Uitsien na Jesus se koms. Dus: Al bestaan die poort nie meer nie, was dit ’n profesie van Christus se finale koms na die wêreld. Dit is die poort van VERWAGTING/ AFWAGTING. Die HOOP wat die Gees altyd lewend hou in die gelowige se lewe. Die hoop van Sy koms wat ’n mens drá deur moeilike tye. “Miskien vandag.” “Maranata”. (1 Kor 16:22)

10. INSPEKSIEPOORT
Wanneer die soldate teruggekeer het ná die oorlog, het hulle deur hierdie poort ingekom en is hulle hier geïnspekteer en het hulle loon of bestraffing ontvang. Dit is die laaste poort. Dit is ook die finale verwagting wat die kind vd Here het – om vrygespreek te word op die groot Gradedag. Gelowiges sal nie veroordeel word en in die vervloeking van God val nie – Rom 8:1, Joh 5:24. Geen veroordeling. Jesus is voor Pontius Pilatus veroordeel. Openb 20:12 - Voor alle mense wat ooit gelewe het, sal die kind vd Here se naam uitgelees word. Naam staan in Boek vd Lewe. DIT is ons lewende HOOP. Ons hoop is nie beperk slegs tot hierdie lewe nie, maar ons het die SEKERE verwagting dat miljarde mense sal sien hoe ons vrygespreek word omdat ons hoop op Jesus was, wat in ons plek veroordeel is.

Ná die inspeksiepoort – weer die Skaapspoort. Terug by die offer. By die kruis. Die versoeningswerk van Christus OMRAAM letterlik die totale lewe van die gelowige. 

3 Augustus 2014 patensie Genesis 40
POSTED BY Steven Sass on 06:33 under
DIE SKINKER SE WYN EN DIE BAKKER SE BROOD

Genesis 40

DROOM EN WERKLIKHEID
Drome is ‘n uiters boeiende verskynsel. Sigmund Freud het ‘n boek geskryf met die titel, Die Traumdeutung (Die verklaring van Drome) wat hom wêreldberoemd gemaak het. Ek is self geen droomdeskundige nie. Tog wil dit voorkom of daar iets soos beroepsdrome bestaan. Skinkers droom van druiwe; bakkers van brood. Droom en werklikheid is klaarblyklik op ‘n wonderlike, soms verwarrende, wyse met mekaar verweef.

Ongetwyfeld bestaan daar iets soos dominee-drome. In ‘n tipiese dominee-droom bevind jy jou in wat die Hollanders noem jou “houte-broek” d w s die preekstoel. Hoe jy daar gekom het, weet jy nie. Wat jy moet sê, weet jy nog minder. Waarom jy in jou pajamas is, weet jy nog die minste. Word jy wakker voel jy, soos die skinker en die bakker na hulle drome, ietwat bedruk.

In die Ou Ooste is drome dikwels as goddelike openbarings beskou. In die Bybel gebeur dit nie so dikwels nie, maar daar is wel uitsonderings. In die ou Statevertaling se weergawe van Genesis 37: 19 bestempel Josef se broers hom spottend as die “meesterdromer”. Ook Josef die vader van Jesus, is nog ‘n voorbeeld. Maar eintlik is openbarings in drome in die Bybel meer uitsondering as reël. Die “Bewaarder van Israel wat nie sluimer of slaap nie”, word eerder ge-assosieer met ‘n toestand van wakker-wees as met die droomwêreld waar jou onderbewuste jou allerlei parte mag speel.

Miskien kan ons sê dat die skepping uit verskillende grade van wakkerwees bestaan. Die grootste deel van die skepping verkeer altyd so min of meer in ‘n droomtoestand. Ook ons mense, die wakkerste deel van die skepping, slaap glo omtrent ‘n derde van ons lewe. Sommige meen selfs dat ons wakkerwees, ons wêreldbewussyn en selfbewussyn, ‘n siektesimptoom, ‘n patologiese afwyking is. Hulle verlang terug na die diereryk. Op ‘n wandeling kom die digter Vasalis ‘n droomverlore eseltjie teë wat haar laat wens dit was moontlik om weer terug te keer tot die droomtoestand. Dit herinner aan die woorde van Van Wyk Louw: “Waarom is ons nie toegeseël /teen pyn, teen al die bitter lig/ Die gryswit senuwee gesluit/ en al die hart se luike dig?”

In die Bybel is die rigting van ons verlange egter nie rugwaarts na die diereryk nie, maar vooruit na die Godsryk. Dan eers sal ons werklik wawyd wakker wees. Dit is daardie werklikheid waarna God se Gees, die Gees van die Toekoms wat uitgestort is anderkant kruis en opstanding, ons nou reeds roep met die woorde (Efesiërs 5:14): “Word wakker, jy wat slaap, en staan op uit die dood; en Christus sal jou lewe verlig.” Want ook ons wakkerwees kan soms so verwarrend wees, byna asof ons lewe self ‘n droom is wat ‘n verdere verklaring nodig het.



Josef lê nou wel die skinker en die bakker se drome uit, maar hoe moet ‘n mens die skrille kontras in die twee se lewenslot verklaar? Waarom word die skinker vrygestel en die bakker tereggestel? As iemand tog net hierdie raaisel vir ons kan oplos; hierdie geheimenis kan verklaar. Besonder pynlik word van beide letterlik in die Hebreeus gesê dat hulle hoof verhoog sal word. In die skinker se geval het dit ‘n figuurlike betekenis en dui op sy verhoging uit die tronk tot die koninklike paleis. Vir die bakker beteken dit letterlik dat dat hy aan ‘n paal, ‘n vloekhout, verhoog (opgehang) sal word waar die voëls van die hemel sy vlees sal vreet. Waarom word die een verhef en die ander getref? Wat kan tog die verklaring daarvan kan wees?

Dit is hierdie soort “waaroms” wat dikwels dreig om alle lewensvreugde te laat verdamp. Soms het jy die onrustige suspisie dat jou voorspoed die gevolg is van ander se leed; dat ander ly sodat jy gelukkig kan wees. Jy het meermale die vermoede dat die een se verkiesing die ander se kruis is. In ons gelese gedeelte wil dit voorkom of die bakker se dood, die skinker se brood is. Dit laat mens wonder of die skinker toe daarin kon slaag om op die farao se fees die bakker se brood deur sy kake te kry.

As jy tog net ‘n verstaanbare patroon kan ontdek. As jy net met sekerheid kan vasstel dat dit met goeie mense goed, en met slegte mense sleg gaan. Job se vriende het gereken dit is die wyse waarop die wêreld in mekaar sit. Die boek Job is egter geskryf om alle Jobstroosters van hierdie illusie te verlos. Was die 18 mense (Lukas 13) op wie die toring van Siloam geval het skuldiger as al die ander inwoners van Jerusalem? Nee, sê Jesus.

In Genesis 40 is geen spoor daarvan te vind dat die skinker onskuldig en die bakker ‘n skurk was nie. Van albei lees ons in vs. 1 dat hulle verkeerd opgetree het teenoor hulle koning. As die een skuldig was, geld dit ook die ander. Die skandalige wyse waarop die skinker na sy verhoging aan die koninklike hof skoon van Josef vergeet het, tel ook nie juis in sy guns nie. Dit staan in skrille kontras met wat ons lees in Lukas 23: 42, 43 waar die medeveroordeelde misdadiger aan die kruis vir Jesus vra: “Jesus, dink aan my wanneer U in u koninkryk kom”, en dan uit Jesus se mond verneem: “Ek verseker jou: Vandag sal jy saam met My in die paradys wees”. In Genesis 40: 14 vra Josef uitdruklik vir die skinker: “Maar wanneer dit goed gaan met jou, moet jy aan my dink en moet jy my ‘n guns bewys.” In vs 23 lees ons egter: “Maar die hoof van die skinkers het nie aan Josef gedink nie, hy het van Josef vergeet.”

Dit is hierdie soort verhaal waarvan die lewe vol is, wat jou natuurlike sedelike besef soms geheel en al in verwarring bring. Net soos die arbeiders wat volgens Matteus 20 reeds vroeg die oggend gehuur is (“Gelykenis van die arbeiders op verskille ure gehuur”), suur is omdat die laatkommers dieselfde loon ontvang, skryf ons natuurlike besef van sedelikheid voor dat mense hulle verdiende loon moet kry. Wat sake selfs nog slegter maak vir ons natuurlike sedelike voorkeure, is die feit dat die skinker en die bakker miskien ewe sleg was, maar hulle was beslis nie ewe belangrik nie. In Egipte korrespondeer iemand se sosiale stand en status met ‘n vaste natuurlike orde wat ooreenkomste vertoon met die diereryk. Soos in laasgenoemde geld ook in Egipte die wet van die “survival of the fittest”. Ook in ons menslike samelewing is dit nog steeds die magtiges en belangrikes wat die toon aangee. Dit is net so natuurlik soos die stand van die sterre. En uiteraard skyn die een ster helderder as die ander. In Egipte is ‘n bakker byvoorbeeld, baie blinker as ‘n skinker. Jy kan dit ook goed begryp: brood is belangriker as brandewyn. Laasgenoemde is ‘n luukse; brood is broodnodig. Brood is vir die werksdag; wyn is vir die feesdag. “In die sweet van jou aangesig sal jy jou brood eet”. Dit is natuurlik, dood-natuurlik!

VOORKEUR VIR DIE FEES

In hierdie verhaal vind egter ‘n vreemde omkering van die natuurlike orde plaas. Dit hou waarskynlik verband met die feit dat die farao verjaar het. Op hierdie fees gee die farao voorkeur aan die skinker bo die bakker. Sou dit dalk die rede wees waarom hierdie vreemde verhaal sy pad gevind het na die Bybel?

In die Skrif heers daar ‘n vreemde voorkeur vir die fees. Die Kerkhervorming het begin toe die Reformatore dit ontdek het. Dit gaan lynreg in teen ons prestasiegedrewe en suksesbesete samelewing. In die Bybel is die mens se bestemming nie die werksdag nie, maar die feesdag, die rusdag, die Sabbatdag. Wyn is in die Bybel meer maal die simbool van die feesdag waarheen die ganse skepping oppad is. Die Reformatore het besef dat by daardie fees die toegang gratis is of glad nie. Vir hierdie fees is belangrikheid ‘n belemmering. Wat dit juis so feestelik maak is die feit dat ons dit nie verdien nie. Geen wonder nie dat in die Evangelie volgens Johannes die eerste teken van Jesus die wynwonder is tydens die bruilof te Kana waartydens die Seun van God die groot Skinker was. Dit laat mens vermoed dat Johannes dit verstaan as ‘n voorteken van die bruilofsfees van die Lam waarvan ons lees in die Openbaring 19: 7. By daardie fees sal tallose aansit wat belangrike mense normaalweg vermy. Soos die Fariseërs en Skrifgeleerdes wat aanstoot neem omdat Jesus saam eet met die semels. Indien jy nie deel wil wees van hierdie gulhartige fees nie, moet jy jouself uitsluit. Jesus se etes, soos die laaste Avondmaal, soos elke nagmaal, is tekens, sakramente van die groot fees waarheen skepping en geskiedenis oppad is.

Het dit u al opgeval watter vreemde voorkeur in die Bybel heers vir diegene wat van nature minder belangrik is, diegene wat die sosiale en godsdienstige elite minderwaardig vind? Dink byvoorbeeld aan die voorkeur in die Skrif vir die jonger seun, d w s die een wat “van nature” minder belangrik is – mense soos Abel, Jakob, Josef, Gideon, Dawid, Salomo. Meer nog: het die vreemde voorkeur vir die verlorenes u al aan die dink gesit? Dink aan die verlore tollenaar, die verlore Lasarus (bedelaar), die verlore penning, die verlore skaap, die verlore seun. Op die byna uitspattige fees van sy vader vir laasgenoemde mislukking, stel die jonger seun deur sy verlorenheid sy voorbeeldige ouer broer in die skadu (Noordmans).


DIE BROOD VAN ELLENDE

Naas die skinker se beker vind ons op die nagmaalstafel ook die bakker se brood. Tydens die Joodse paasfees het brood en wyn verskillende funksies gehad. Die moment waarop Jesus die woorde: “Dit is my liggaam, wat ter wille van julle gebreek word” uitgespreek het, was op die stadium dat die volk op paasfees die ongesuurde brode gebreek het met die woorde: “Dit is die brood van ellende wat ons vaders in Egipte geëet het.” Anders as by die beker van blydskap, val die aksent by die nagmaalsbrood op die sonde en ellende, die nood en dood waarvan die Lam van God ons verlos het (Joh 1: 29).

Van die bakker loop net so ‘n duidelike lyn na die nagmaalstafel as van die skinker. Nou is dit egter nie die bakker as ‘n belangrike man nie, maar as ter dood veroordeelde aan ‘n vloekhout. Die Joodse hang aan ‘n paal, soos die Romeinse hang aan ‘n kruis, en die Germaanse hang aan ‘n galg, beteken dat jy hang tussen hemel en aarde. Nêrens is daar vir jou plek nie. Nóg die hemel, nóg die aarde is in jou geïnteresseerd. Soos die bakker se teregstelling word ook Jesus se kruisdood meermale in die Evangelie volgens Johannes beskryf as sy “verhoging” aan ‘n vloekhout. Byvoorbeeld Johannes 12: 32, 33: ‘“As Ek van die aarde af verhoog is, sal Ek almal na My toe trek.’ Dit het Hy gesê en daarmee ook aangedui op watter manier Hy sou sterwe”.

Daar is soveel wanhopige “waaroms?” in die wêreld. In die kruisroep: “My God, my God, waarom het U My verlaat?” word alle “waaroms?” in die wêreld saamgepers. Alle lyding in skepping en geskiedenis van die een namens die ander, is deelname aan Christus se lyding ter wille van die wêreld in sy nood. Dit geld van die diere-offers namens die volk in die Ou Testament; van Josef namens sy broers; van die bakker namens die skinker; van die agtien op wie die toring van Siloam geval het, namens die ander inwoners van Jerusulem. Die geheim van die lewe is plaasbekleding. “Niemand van ons leef tog vir homself nie, en niemand sterf vir homself nie” (Romeine 14:7). In sigself het die lewe geen sin nie, maar dit ontvang sin deur Gods genade. Want “as ons lewe, leef ons tot eer van die Here; en as ons sterwe, sterf ons tot eer van die Here. Of ons dan lewe en of ons sterwe, ons behoort aan die Here. Hiervoor het Christus ook gesterf en weer lewend geword; om Here te wees van die dooies en die lewendes” (Romeine 14:8-9). “Drie dae” na die dood gee God self die antwoord op alle “waaroms?”. Op Pinksterfees sê die Heilige Gees deur die verkondiging van die apostels: “Daarom!”. Dan word alle vraagtekens uitroeptekens.

DIE BEKER VAN BLYDSKAP

Soos die brood verwys ook die beker na Jesus se dood, maar die aksent lê anders. Die moment waarop die Seun van God die woorde: “Hierdie is die nuwe testament in my bloed wat vir julle vergiet word” uitgespreek het, was op die tydstip tydens paasfees waarop die sogenaamde “beker van danksegging” of “ die beker van lofprysing” gedrink is. By die drink van hierdie beker het die vreugde oor die verlossing uit die slawehuis van Egipte deurgebreek. Die “nuwe testament” (verbond) waarna Jesus verwys is die heilsbedeling waaraan elkeen deel het wat nie aanstoot neem aan die geselskap van sondaars en sukkelaars nie. By hierdie beker val die aksent nie op die nood waarvan ons verlos is nie, maar op die vreugde waartoe ons verlos is, die vreugde en vrede van die Sabbatsrus wat die Heilige Gees deur Woord en sakrament aan ons toesê. Dit is roep tot die rus van ons eie werke, in die volbragte werk wat God in Christus op Golgota volbring het.

Vir hierdie fees geld nie die reël van die “survival of the fittest” nie, maar is die “revival of the unfittest” (Bram van de Beek) naamlik die opstanding uit die dood, deurslaggewend. Die Heilige Gees is die “eerstelinggawe” van die groot Toekoms wat ons nou reeds in die tyd laat deel aan die bruilofsfees van die Lam. Geen wonder nie dat die vreugde op Pinkster oor “die groot dade van God” (Handelinge 2: 11) so oorweldigend was dat sommige gedink het die deelnemers was vol soetwyn (Handelinge 2: 13 – 1953-vertaling). Dit was reeds ‘n voorsmaak van die fees van die voleinding wanneer Jesus saam met sy dissipels, die vrug van die wynstok nuut sal drink in die Koninkryk van sy Vader (Matt 26: 29).

Van hierdie uitbundige fees lees ons reeds in Jesaja 25: 6-8 (1953-vertaling): “En die Here van die leërskare sal op hierdie berg vir al die volke berei ‘n maaltyd van vetspyse, ‘n maaltyd van ou wyn en vetspyse vol murg, van gesuiwerde ou wyn. En Hy sal op hierdie berg vernietig die uitgespreide sluier wat al die volke omsluier, en die omhulsel waarmee al die nasies bedek is. Hy sal die dood vir ewig vernietig, en die Here Here sal die trane van alle aangesigte afvee…”. Dit klink soos ‘n vader of moeder wat ‘n huilende kind wat pas wakker geword het styf vashou en verseker: “Toemaar, toemaar, die nagmerrie is verby. Jy is nou wakker. Jy is veilig by die huis”.

TUSSEN GELOOF EN AANSKOUING

Sover is ons nou nog nie. Ons situasie tussen Christus se oorwinning en ons opstanding uit sonde en dood in die voleinding, herinner aan ‘n drama wat afgespeel het tydens die 50-tiger jare in die myndorp Lengede in Duitsland. Dit was as gevolg van ‘n mynramp waartydens ‘n aantal mynwerkers lewend begrawe was in ‘n mynskag. Aangesien die reddingspoging destyds wêredlwyd op TV uitgesaai is, het dit ‘n besondere indruk gemaak.

Eers is vanaf die oppervlakte ‘n gat deurgeboor tot by die vasgekeerdes in hulle “graf”. Daarna het ‘n uiters spanningsvolle moment aangebreek toe ‘n mikrofoon in die gat laat sak is. Die hele wêreld het met ingehoue asem gewag terwyl die name van die vasgekeerdes afgelees is om vas te stel wie nog lewe. Aangrypend was dit om die mense uit die diepte (Psalm 130) te hoor roep. Die aflees van die name het een teoloog laat dink aan aflees van die dopelinge se name tydens Doopsondag. Die Bybel praat immers van die doop as die “bad van die wedergeboorte” (Titus 3: 5, 1953-vertaling). Maar ‘n mens sou ook aan die nagmaal kon dink.

Deur hierdie opening in die dood kon met hulle gepraat word, kon noodvoorraad soos medisyne en voedsel neergelaat word om die vasgekeerdes aan die lewe te hou totdat die reddingspoging voltooi was. Enersyds was hulle dus reeds gered; andersyds sou dit nog ‘n rukkie duur voordat hulle redding ondubbelsinnig duidelik aan die lig sou tree, of in Bybelse taal, geopenbaar sou word. Intussen kon hulle egter reeds asemhaal deur hierdie gat in hulle graf, kon hulle oorleef van die noodvoorraad, kon hulle kommunikeer na bo.

Paasfees beteken dat God in Christus ingeboor het tot by ons waar ons vasgeval was in sonde en dood. Sy opstanding impliseer dat daar ‘n gat in die dood is waardeur ons nou reeds in die geloof die skoon blou lug van God se Koninkryk kan aanskou. Sedert Pinkster waai die wind van die Gees deur hierdie opening in die dood sodat ons nie geestelik versmoor nie. Die tekens van brood en wyn is noodvoorraad wat God uit die hemel neerlaat om ons geestelik te laat oorleef. In vergelyking met wat wag by die “Bruilof van Lam” is die tekens van brood en wyn maar skamel. Tog verkondig dit reeds by voorbaat: netnou is ons Bo!

Nou is die tyd om te volhard in die geloof. Eers by die finale tuiskoms by God, sal ons werklik “op en wakker” wees.

Nehemia 2:1-20 Bedaar, God is in beheer, wees tog net geduldig!
POSTED BY Steven Sass on 20:08 under
27 Julie 2014 Patensie
Nehemia 2: 1 tot 20
Bedaar man, God is in beheer, wees tog net geduldig!
Die Here laat hom die situasie met sy geestesoog duidelik sien, en sy opdrag was voor die hand liggend. Hy moes die mure van Jerusalem gaan herstel en opbou, want:
v    vir 140 jaar lê die mure van die stad en alles                            rondom onaangeraak;
v    die poorte lê uitgebrand;
v    die volke rondom spot;
v    die tempel (woonplek van God) is blootgestel en
v    kwaadwilliges kom en gaan soos hulle wil in die stad.
Toe hy berig kry oor wat in sy God se stad: Jerusalem, besig is om te gebeur, breek sy gemoed. Hy is só diep getref dat hy:
gaan sit het;gehuil het;dae lank getreur het;gevas het en uiteindelik’n aangrypende gebed gebid het ...(hoofstuk 1)
En dan, terwyl Nehemia doen wat sy hand vind om te doen, wag hy op die Here ... Hy koop die tyd uit ... want:
§    Om te wag, is ‘n daad in die geloof!
§    Om op God te wag, is gehoorsaamheid!
§    Om op God se antwoord te wag, is soms baie moeilike geloofs- inspanning.
§    Om op God se antwoord te wag, eis iets wat meestal teen ons aard is ... want ons wil nie vir die Here wag nie, ons wil doen … ons wil sélf doen!
Watter wrang vrugte het ons nie dalk al in die lewe gepluk omdat ons sélf wil besluit en sélf wil doen nie?
o    Oorhaastig gekoop;
o    Oorhaastig gesê;
o    Oorhaastig geklap; geskop; seergemaak;
o    Oorhaastig gedoen;
o    Oorhaastig saamgepraat;
o    Oorhaastig besluit;
o    Oorhaastig humeur verloor;
o    Oorhaastig bang geword; kleingelowig geraak; wantrouig geraak ...
Het dit nie al gebeur dat ek met tye my tong wil afbyt nie; dinge probeer regmaak; besef dat ek onherstelbare skade aangerig het nie?
Psalm 130 leer ons: “Ek wag op die Here meer as wat die wagters op die môre wag, wagte op die môre Wag op die Here, Israel, want by die Here is daar troue liefde By Hom is die verlossing seker, Hy alleen sal Israel verlos van al sy sondes.”
Nadat Nehemia sy roeping van die Here ontvang het, het hy , hoewel hy baie diep gegryp en oortuig was van sy opdrag, vier maande lank gewag!Die Here het dit noukeurig laat opteken:Hy hoor die tyding van Jerusalem in die maand Kislef (1:1), maar die Here antwoord hom in die maand Nissan (2:1) in sy gebed: Vier maande lank, geduldig, gehoorsaam, gelowig! Wie van ons is bereid om wanneer ons oortuig is van ‘n saak, van ‘n goeie saak ... om eers op die Here te wag … selfs vir vier maande lank ... of langer?
Die Skrif leer ons ook wat in hierdie wagtydperk gebeur het:
Ø    Hy het so goed moontlik aangegaan met sy roeping op aarde.
Ø    Hy het gewoon voortgegaan om vir die koning te skink
Sy werk was om die wyn vir koning Artasasta en sy vrou te bedien. Daar was so baie op die spel sedert sy roeping vir hom duidelik geword het. Hy het probeer om sy kommer vir die koning weg te steek, maar die bekommernis moes op sy gesig leesbaar wees omdat die koning opmerk:Hoekom is jy so bedruk? Is jy dalk siek? Nie? Hartseer?Niemand het gewaag om met ‘n lang gesig voor die koning te kom nie, dit sou in disrespek teenoor die koning wees. Daarom was hy bang vir die koning se reaksie.Maar die Skrif leer ons daarteenoor:As die Here, ons goeie God beskik, het ons niks te vrees nie.
Nehemia moes ‘n gewone, maar goeie dienskneg vir die koning gewees het. Nadat die koning hom elke dag gesien het, oor ‘n lang tydperk, was die koning hom baie goedgesind. Ons lees amper ‘n besorgdheid in sy vrae aan Nehemia.Net die Here kon dit so beskik. Daarom kom Nehemia tot die slotsom in die teks:
En die koning het dit toegestaan volgens die goeie hand van my God oor my (’33 vertaling).My God het sy goeie hand oor my gehou, en die koning het my versoek toegestaan (’83 vertaling).Die Here het alles volmaak voorberei dat die onmoontlike sou plaasvind:
Die koning gee aan een van sy regterhande in die paleis toestemming om ‘n ander God se volk en land te gaan opbou, om ‘n stad wat ver is se mure en poorte weer te gaan oprig.Wat sê dit nie vir my as God se kind in ‘n spesifieke omgewing nie?Wat sê dit nie vir my in my spesifieke omstandighede nie?Wat sê dit nie vir my in my persoonlike worstelinge nie?Wat sê dit nie vir God se kinders vandag in Suid Afrika nie?
Om die omstandighede, die omgewing, die gesindhede van mense en alles vir die groot werk wat God beplan, voor te berei, sien ons nie net hier in die Bybel nie. Die voorbereiding vir die hervormingswerk wat die Here deur Nehemia beplan, is maar ‘n afskaduwing van hoe die Here die hele destydse wêreld voorberei het vir sy Seun se koms na die wêreld toe deur:
•    Johannes die Doper se voorbereidingswerk
•    die vestiging van die Romeinse beskawing met hul uitgewerkte verkeer verbindings tussen dorpe en stede
•    die vestiging van die Romeinse regstelsel wat op sy hoogtepunt was met ons Here Jesus se koms na die wêreld toe
Die Bybel praat daarvan as die volheid van die tyd. Die tyd is volgemaak ... want alle tye is in die Here se hand. Is die tyd op hierdie oomblik nie steeds besig om vol te word vir dit waarna al God se kinders smag nie?
Ø    Die wederkoms van ons Here Jesus Christus,
Ø    wanneer Hy alles in almal sal wees,
Ø    alles tot ‘n sinvolle einde toe sal lei …
Ø    die begin van die ewige Godsryk tot in ewigheid.
As die Here ons vandag roep en as ons oortuig is dat hy ons as Sy kinders roep om in Sy diens werksaam te wees, moet ons leer om in die geloof op Hom te wag. Ons moet leer om in die geloof op te kyk en Sy aangesig te soek. Ons moet leer om rondom ons te kyk in hierdie wagtyd …. en te sien hoe die onmoontlike moontlik word (soos Nehemia in die teks):
My God het Sy goeie hand oor my gehou, en …My God het Sy goeie hand oor my gehou en daarom kon ek:
•    vir hierdie of daardie bepaalde saak bid;
•    probleme uit die weg ruim of
•    iets klein in die koninkryk van die Here doen.
Eintlik: Die Here het dinge vir my by die werk laat uitwerk; dinge in my huis, my familie, my vriendekring, my kerk Mý God … ons sien hierin dieselfde toe-eiening as by Thomas: Mý Here en mý God! Ons almal wat onsself kinders van God noem, smag daarna:
Mag God my tog net raaksien in my nood ... in my nietige lof …

God verseker ons vanoggend weer: Sien raak hoeveel God Sy vriendelike aangesig na ons toe draai. Hy weet elke oomblik wat ons doen Hy ken ons … hy weet van alles ... heeltemal alles Hy steek Sy goeie hand uit ... Sy sterk kragtige hand wat my vashou; my koester, my beskerm.Hy wat sy kerk in Patensie in alles raaksien. Hy sien ons raak en steek Sy hand in Sy Seun Jesus Christus uit ... deur sy goeie Gees. Daarom is ons diepste bede:
Ø    Woon deur U Gees in my,
Ø    bly by my,
Ø    troos my en
Ø    herinner my aan U groot dade …
God wat die onmoontlike laat gebeur, wat lewe uit ‘n hulpelose situasie skep, kan my lewe ten goede tot sy eer verander!
Hy wat alles in die holte van sy hand het, wat oor alles beskik, Hy laat alles tot dié goeie meewerk vir wie Hom liefhet. Is dit nie die moeite werd om Hom te aanbid nie, op Hom te wag nie en al ons hoop op Hom te stel nie?

Amen!

Genesis 37:1-11 Volharding?deursettingsvermoe
POSTED BY Steven Sass on 07:10 under
13 Julie 2014 Patensie
Volharding/Deursettingsvermoë

Skrifgedeelte: Genesis 37:1-11

'n Jong man vol drome
In Genesis 37 lees ons van 'n jong man wat verskeie drome gedroom het. Elkeen van hierdie jong man Josef, se drome, het met die toekoms te make gehad. En sy drome het oor dieselfde saak gegaan: Josef, die agterkleinkind van die aartsvader Abraham, is gebore om 'n leier te wees, en selfs sy eie familie sou hulself aan dié leierskap moes onderwerp.

Josef besluit om sy drome met sy broers te deel, wat nie so 'n goeie plan blyk te gewees het nie, aangesien hulle jaloers op hom was en nie baie van hom gehou het nie. Die skrywer van Genesis vertel vir ons dat hulle, nadat hy die drome vir hulle vertel het, hom net nog meer gehaat het. Hulle was só jaloers op sy selfvertroue en drome, dat hulle 'n slim plan uitgewerk het, gemaak het asof hy gesterf het, en hom daarna as slaaf verkoop het aan handelaars wat op pad was na Egipte toe.

Hindernis op hindernis
Ons ken die verdere verloop van die verhaal - hoedat hy in Potifar se huishouding opgang gemaak het. Maar net toe dit begin lyk of sy loopbaan besig was om momentum te kry, sy selfvertroue besig was om te herstel en hy 'n gesonde lewe begin leef het, tref die teenspoed hom 'n tweede keer.

Potifar se vrou het gesien dat Josef baie aantreklik was en het probeer om hom te verlei. Dit het ongelukkig nie gewerk nie aangesien hy aan sy oortuigings bly vashou het. Die gevolg was dat sy hom van verkragting by haar man aangekla het. En vir 'n tweede keer is hy onregverdig behandel deur dié mense wat die mag in die hand gehad het. Hy eindig in die tronk en sit daar vir 'n baie lang tyd.

Droomvernietigers
Ons ken dié soort ervaring - struikelblokke wat in die pad staan na die vervulling van ons drome. As Suid-Afrikaners kan ons 'n lang lys van hierdie struikelblokke opnoem: werkloosheid, onderwys, opvoedings-probleme, misdaad, geweld en korrupsie.

Die vraag is: Wat is daar wat in die pad staan van die vervulling van jóú drome? En kan daar enigiets aan gedoen word?

Want, uit ervaring weet ons dat dié tipe hindernisse nie net drome vernietig nie, maar maklik die lewe in 'n sinlose geploeter kan verander. En wanneer ons sin verloor het, is ons energie en motivering om iets te doen, gewoonlik ook verlore.

Josef se deursettingsvermoë
In dié verband kan ons dalk juis by Josef gaan kers opsteek. Ons is nie seker hoe lank dit vir Josef geneem het om saam met die slawehandelaars in Egipte aan te kom nie, en ons weet nie hoe lank hy as dienskneg vir Potifar se vrou gewerk het nie. Wat ons wel weet, is dat hy geruime tyd in die gevangenis was en dat 'n tronk in daardie dae geen grap was nie. Dit was 'n plek vol siektes en uiters haglike lewensomstandighede. Josef het dus alle rede gehad om in totale wanhoop te verval. Om die waarheid te sê, dié omstandighede het 'n hele paar jaar geduur.

Maar uiteindelik, op die ouderdom van 30 jaar, 13 jaar nadat hy as slaaf verkoop is, het Josef die soet smaak van verlossing ervaar. Deur 'n wonderbare sameloop van omstandighede, bevind hy homself voor die Farao en kry hy kans om sy vermoë om drome uit te lê, vir almal te illustreer.

Die feit is, en dit is waar 'n mens besondere respek vir Josef ontwikkel, is dat hy in al die jare wat hy in die gevangenis was, nie opgehou het om vir God te eer nie. En dit het duidelik geraak in die manier waarop hy teenoor sy medemens opgetree en hulle gedien het. In kort: sy deursettingsvermoë het al die verskil gemaak.

Trouens, die Farao was so beïndruk dat hy vir Josef tweede in bevel van sy hof gemaak het, en aan hom al die administratiewe mag in sy ganse ryk toevertrou het. Dit was veral belangrik in die lig van die hongersnood wat aan die kom was. En dan lees ons hoedat Josef se eie familie, soos wat hy gedroom het, uiteindelik na Egipte toe kom om kos te koop. En dan is dit niemand anders as Josef wat vir hulle sorg nie!

God se krag agter Josef se deursettingsvermoë
Die belangrike vraag is egter: Wat sit ágter dié optrede van Josef? Wat het dit moontlik gemaak? En dit is hier waar ons tot die verrassende besef kom: dit was danksy die lewende God dat Josef dit kon regkry. Reeds die drome wat Josef gehad het, was God-gegewe. Hulle was nie maar net sy eie tiener-ambisies nie, hy was op daardie stadium maar 'n skamele 17 jaar oud. Gód het vir hom 'n visie van sy toekoms as gesiene leier gegee.

Op 'n betekenisvolle manier het God vir Josef laat verstaan hoedat sy verlossingswerk deur al sy terugslae 'n werklikheid geword het. En hoedat Josef se deursettingsvermoë bygedra het tot God se verlossingsplan.

Wat droom jý?
Die vraag waarby dit óns bring, is: Watter drome het God in jóú hart geplaas? Hoe wil Hy vir jou deel maak van sý verhaal met die mens?

Want, sulke drome kan ongelooflik kragtig wees. Hulle gee vir ons 'n doelgerigtheid en hoop in die lewe, iets om voor te leef. Net soos Josef, bly vashou daaraan dat 'n beter lewe moontlik is, dat ons met hoop kan en moet leef. Hieruit leer ons dat deursettingsvermoë nie alleen vir óns verlossing bring nie, maar soos wat met Josef die geval was, ook vir ander.



Die dieper krag
Deursettingsvermoë is nie geleë in ons persoonlike krag of vermoë om uit te hou nie, omdat ons almal maar swak is en dikwels foute maak. Dit is ook nie geleë in ons families of vriendskappe nie, aangesien families kan sterf, vriendskappe verbreek kan word en sommige ons selfs kan verraai.

Deursettingsvermoë is slegs moontlik op grond van ons hoop in God. Gedurende al die jare wat Josef gely het, het Josef bly glo dat God se doel vir hom waar en goed was en daarom het hy vasgebyt, deurgedruk.

As Christene het ons nog 'n groter rede om vas te byt en aan te hou, en dit is omdat ons eintlike hoop in Christus geleë is op grond van wat Hy vir ons aan die kruis gedoen het. Dit was Christus wat die hindernisse van verraad en die dood oorwin het wat dit ook vir óns moontlik maak om daaraan te bly vashou, dat daar geen hindernis op ons pad is wat nie oorwin kan word nie; geen struikelblok wat nie oorkom kan word nie. Of dit nou iets is wat ons self gedoen het, of iets wat aan ons gedoen is.

Geen maklike oplossing
Wat ons wel in gedagte moet hou, is dat daar ongelukkig nie 'n sogenaamde "quick-fix" manier is waarop Christus se oorwinning oor sonde en dood in ons lewe werk nie. Verlossing neem ons dikwels op 'n pynvolle reis deur slegte ervarings van trauma, verlies, hartseer en moeilike tye. Wat wel belangrik is, is die manier waarop ons dié hindernisse hanteer. Want ons optrede kan 'n kragtige stuk getuienis wees waardeur Christus se krag om te oorwin, sigbaar raak waar die menslike oog slegs wanhoop sien.

Ons geloof in Christus is geanker in die feit dat Hy ter wille van ons, deursettingsvermoë gehad het. Soveel so dat Hy met sy eie lewe daarvoor betaal het.


Tweede kanse Die brief aan Filemon
POSTED BY Steven Sass on 18:12 under
29 Junie 2014 Patensie
Tweede kanse (Ons moet vir mekaar tweede kanse gee)

Skrifgedeelte: Die brief aan Filemon

Die Bybelse brief aan Filemon verteenwoordig ‘n onverbloemde oproep aan die kerk, en by name die kerkleiding, om beskikbaar te wees om genade te betoon. Paulus doen naamlik ‘n beroep op Filemon op grond van die liefde (vers 9) en later in belang van my kind Onesimus (vers 10) om aan hierdie drosterslaaf, wat boonop dalk van sy eienaar gesteel het (vers 18), ‘n tweede kans te gee.

Weinig waarborge

Kyk, dit bly ‘n yslike risiko om aan mense ‘n tweede kans te gee. Die moontlikheid  (sommige sal sê “waarskynlikheid”) van ‘n teleurstelling, is groot. “Ek het jou mos gesê!” hoor ‘n mens dan ook dikwels mense sê wanneer hulle teleurgestel word in die gee van tweede kanse. Paulus kon ook nie aan Filemon enige versekerings gee nie. Al wat hy doen, is om te bevestig wat Filemon reeds weet, naamlik dat Onesimus ‘n nikswerd was (vers 11). Maar, benadruk Paulus, hy is daarvan oortuig dit is nou iets van die verlede; die dinge van voorheen  (vers 11) is verby en nou het dinge anders geword.  
Sê Paulus!

Nou stuur hy hom maar terug, vol vertroue in die volhoubaarheid van Onesimus se rehabilitasie, én in die genade van Filemon.

‘n Voorspelbare reaksie, amper soos ‘n refleks.
Daar ís helaas geen waarborge nie. Daar was ook nie vir Filemon en die gemeente wat in sy huis byeengekom het nie. Verbaas dit dus enigiemand as die oproep “Gee hom/haar nog ‘n kans!” met skeptisisme begroet word en dikwels sinies afgelag word? Afrikaans het selfs ‘n spreekwoord wat pas by hierdie voorafkennis: “’n Jakkals verander (dalk!) van hare, maar (beslis!) nie van streke nie.”

Wat sou ons suster Affia (vers 2) se reaksie wees op Paulus se brief wat deur die gewese tronkvoël by Filemon aangebring is? Hoe was Filemon se reaksie? En wat het die gemeente gesê? Ons weet nie. Net so min as wat hardwerkende en verontregte dagloners aan die laatkommers gesê (of gedoen!) het in Matteus 20. Of Jona se verweer op die Here se hartseer vraag aan die einde van sy en Nineve se verhaal.

Oor die eeue van die kerk se geskiedenis heen, laat hierdie en ander Bybelverhale steeds ‘n stippellyn oop, waar die kerk en die kerk se leiers ‘n respons moet invul. En die vraag bly immers dieselfde: Glo jy/julle werklik dat ‘n jakkals nie van streke verander nie? Oftewel: wát weet jy van die Wind wat waai waar hy wil (Johannes 3:8)? Van sy krag om te herskep, totaal óór te maak, soos ‘n nuwe geboorte?

‘n Beloning?
Welwetend dus dat daar geen waarborge verskaf kan word nie, en terwyl die reaksie van mense goed voorspelbaar is, kan Filemon straks vir homself afvra: is daar dan iets vir mý hierin; sal my opoffering en die kans wat ek gevat het, darem iewers dividende bring? Buiten nou die vae maar kortstondige “feelgood” wat goeie werke darem meestal tot gevolg het? Buiten iets soos Matteus 25:31-46, wat in elk geval heeltemal te veel na ééndag klink?

Nee, na alle waarskynlikheid is daar geen kitsklaar beloning vir die genade wat jy uitgedeel het nie. Behalwe as jy Paulus se aanvanklike groet, en die seën aan die einde, ter harte neem: genade en vrede … van God ons Vader en die Here Jesus Christus, en weer: Die genade van die Here Jesus Christus sal by julle wees.  Tweemaal genade, Filemon en gemeente, genade van begin tot einde – aan julle wat geroep is om genade te bewys!

Nee, ek weet nie van nóg belonings nie. Dalk is ‘n geseënde, begenadigde lewe tóg genoeg!
Wat dan nou? Hoe maak die kerk en die kerk se leiers en die kerk se mense met die verhaal van Filemon en Onesimus? Want ons word sondermeer in sulke verhale ingetrek, alhoewel dikwels (meestal?) teen ons sin. Trouens, dit is per definisie “kerkstories” dié, dit word in die eerste instansie aan óns vertel!

En die “verteller” maak dit nie juis maklik nie. Dit word só vertel dat die hoorders nie kan misverstaan nie: “genade” is geen leë begrip nie; om aan iemand ‘n tweede kans te gee, vra van Filemon om die droster te ontvang … as ‘n geliefde broer.

En nee, die stem van die Verteller word nie met klinkende metale of galmende simbale stilgemaak nie, nie deur noukeurig genotuleerde besluite of breedsprakige kommissies nie. Ten minste Paulus weet: dit is ‘n saak van die hart (vers 12).


Daar is ‘n  mooi beeld van Dirkie Smit (Geloof sien in die donker: die “uitkomkans” vir albasterspelers na ‘n vrotterige skoot  - “oors!” (Ek het dit geken vir “overs!”) Onmiddellik na die swak poging roep die speler: “oors/overs!” Indien hy sy medespelers kan oortuig, wen hy met hierdie uitroep die geleentheid om weer ‘n kans te kry. Lê ‘n prinsipiële roeping van die kerk nie juis hier nie; die verlening van “overs” aan iemand wat daarom roep nie?

Matteus 6:1-15 Vergifnis
POSTED BY Steven Sass on 19:51 under

22 Junie 2014 Patensie

Vergifnis

Matteus 6:5-15


Om te kan vergewe, is ‘n wonderwerk. Dis vir die meeste mense ontsettend moeilik om iemand wat hom/haar (intens) seergemaak of tenagekom het, te behandel asof dit nooit gebeur het nie. Elke mens weet wat dit is om seergemaak te word, net soos elkeen van ons weet wat dit is om ander seer te maak. En soos wat jy vergewe wil word, moet jy ook bereid wees om ander te vergewe!
In Matteus 6:14-15 sê Jesus: As julle ander mense hulle oortredings vergewe, sal julle hemelse Vader julle ook vergewe. Maar as julle ander mense nie vergewe nie, sal julle Vader julle ook nie julle oortredings vergewe nie.

Om te vergewe, is een van die mees wesenlike sake van ons geloof. Dis waarvoor Christus gesterf het. God verwag van mense om stukkende, gebroke verhoudings heel te maak. Hy wil hê ons moet in versoening, vrede en liefde met mekaar leef.

Christus leer vir ons dat as iemand teen jou gesondig het, jý alles in jou vermoë moet doen om die saak reg te stel. Jý moet die inisiatief neem! Vergifnis begin by jóú! Jý moet uitreik. Jý moet daardie persoon wat jou tenagekom het, verseker van jou vriendskap ten spyte van … (Mat 5: 23-24)

Vergifnis is om nuut te begin met iemand wat jou intens seergemaak het. Dis om tyd vir hom/haar te maak en liefde te betoon aan ‘n persoon wat dit eintlik nie verdien nie. Vergifnis is om die onvergeeflike te vergeef. En hoe moeilik is dit nie! Alexander Pope het by geleentheid gesê: To err is human, to forgive divine.

Vergifnis werk nie soos ‘n skakelaar wat jy aan- of afsit nie. Dis ‘n proses. Dis om seergemaak te word, daarna verbitterd en hatig te wees, en dan uiteindelik om genees te word.

Heel eerste moet jy egter besluit jy wíl die seer wat jou aangedoen is, begrawe. Eers wanneer jy dít gedoen het, kan jy die pad van herstel, vergifnis en uiteindelik bevryding begin stap. Om so ‘n besluit te kan neem, moet jy ingelig wees. Jy moet bewus wees van die vernietigende gevolge van negatiewe gedrag in ‘n mens se lewe, soos om nie te kan vergewe nie. Jy móét op die een of ander tydstip besluit om die boek van seer en haat toe te maak, vóórdat bevryding en genesing enigsins kan begin. Indien jy dít nie gaan regkry nie, gaan jy deur die destruktiewe gebind bly!

Baie keer hoor ‘n mens iemand sê: Ek sal die persoon nog vergeef, maar vergeet – nooit nie!  Nou is daar mense wat sê dís nie ware vergifnis nie. Jy moet ook kan vergeet. Maar dis nie waar nie. Eintlik is dit onmoontlik om te vergeet. Jy sal altyd onthou, want sekere gebeure sny net te diep in ‘n mens se gemoed.

Jy moet egter, wanneer jy aan daardie seer wat iemand jou aangedoen het, dink, dit doelbewus uit jou gedagtes weer. Jy moet jou bes doen om daardie insident nie met dieselfde negatiewe emosies as vroeër te herleef nie. Moenie van voor af verbitterd en hatig word nie. Reinig jou gedagtes voortdurend. Dit bring kalmte en vrede.

Vergifnis is ‘n positiewe geloofsbesluit. Dis suiwer op genade gebaseer.  Hiervoor moet ‘n mens bly bid!

‘n Mens sou maklik kon sê dat jy nie kan vergewe nie, in elk geval nie soos God nie, of dan soos Hy vra nie, want jy ís nie God nie! Tog herinner Paulus ons in Kolossense 2:9-10 daaraan dat as ons ín Christus is, God se volheid in ons leef en ons daarom inderdaad die kapasiteit het om te kan vergewe.

Ek het iewers die volgende gelees: Vengeance may break a man’s spirit, but kindness will break his heart!

Wraak en woede vernietig verhoudings. Dit is in stryd met God se wil. Vergelding bind. Vergifnis bevry! Net soos God jóú die versekering gee dat Hy jou oortredinge vergewe, moet jy ook die persoon wat teen jou oortree het, verseker van jou vergifnis. Gaan sê dit vir hom/haar. Gaan erken dit. Gaan steek jou hand uit. Dis die eerste bevrydende tree vir jou en vir die persoon aan wie jy vergifnis skenk. Dit stel lewensenergie en liefde vry en wek vertroue wat woede, agterdog en haat stelselmatig uit die weg ruim. Om liefdevol te handel, om aan ander te doen wat jy graag wil hê hulle aan jou moet doen, om die kwaad met die goeie te oorwin, is om nuwe lewensmoontlikhede oop te sluit.

God begin elke dag nuut met my en jou. Hy verwag ook van óns om nuut te begin met daardie persone wat ons seergemaak het en teenoor wie ons hatig is. Onthou: Wraak maak die telling gelyk (‘n oog vir ‘n oog). Vergifnis maak van jou ‘n wenner!

Deur ander te vergewe, wys jy dat jy God se vergifnis vir jou verstaan. Die kruis bly ‘n prototipe van vergifnis. Wanneer ‘n mens dit regkry om soos Christus te vergewe (Lukas 23:34), ervaar jy die edelste oomblikke van jou lewe. Dáár ontstaan vrede, geluk en ‘n nuutgevonde entoesiasme vir die lewe wat alle verstand te bowe gaan. Dáár begin jy oorwinnend leef. Daar breek die lentebloeisels en die geur van God se komende koninkryk deur.


 Leonardo Da Vinci se skildery, Die laaste avondmaal. Die skildery het 21 jaar geneem om te voltooi. Hy het vir elkeen van die persone wat hy geskilder het, ‘n lewende model gebruik. Toe hy by die middelste persoon in die skildery gekom het, dis nou Jesus, het hy amper ‘n jaar lank na die geskikte persoon gesoek. Op ‘n dag het hy iemand in die strate van Napels raakgeloop wat hy geweet het uitgeknip hiervoor was. Nege jaar later moes hy die laaste figuur skilder … Judas Iskariot! Hy het ‘n jaar en ‘n half na die regte persoon gesoek … totdat hy eendag in die agterstrate van Rome, ‘n muntstuk in ‘n bedelaar se hand gesit het. Hy het geweet dít was die regte persoon. Die bedrog, die leuens, die verbittering op sy gesig, was waarna Leonardo gesoek het! Omdat hierdie man die geld nodig gehad het, het hy ingewillig om geskilder te word. Toe Da Vinci hierdie man klaar geskilder het, het hy omgedraai en vir hom gesê: Hierdie skildery gaan een van die grootstes wees. Stem jy saam? Maar hierdie man het nie opgekyk nie. Uiteindelik, toe Da Vinci hierdie man so ver kry om op te kyk, het die trane oor sy wange gerol en toe sê hy: Meneer Da Vinci, weet u wie ek is? Ek is dieselfde jongman wat 9 jaar gelede hier vir jou gesit het toe jy Jesus geskilder het. Ja, dis dieselfde mens, maar as gevolg van ‘n grief wat ek teenoor ‘n naaste familielid in my hart gedra het oor iets wat hy aan my gedoen het, het my voorkoms só verander dat jy my nou gebruik het om Judas te skilder.



Griewe, onvergewensgesindheid, haat en allerlei wraakgedagtes maak ‘n mens stadig dood van binne!

Efesiers 2:1-10 Die Fees van die genooides
POSTED BY Steven Sass on 06:09 under
8 Junie 2014 Patensie
Efesiers 2:1-10
Die Fees van die genooides!
Ons vier vanoggend die teen woordigheid van die Here! Ons is saam om te hoor, te sien, te voel te proe hoe God besig is met ons, deur die wonderlike werking van Sy Heilige Gees. Dit herhinder my nogal baie aan daai bekende liedjie van so ‘n hele paar jaar gelede “I feel it in my fingers, I feel in my toes....” En dit is presies wat God wil bereik met ons saamwees vanoggend: Dat ons ons Hom sal ervaar tot in die tinteling van ons vingerpunte!

Die Here het ons elkeen op ‘n besonderse manier geskape om ontvanklik te wees... met ander woorde om baie dinge te kan ervaar en te beleef en raak te sien of op te let. Dis dus in ons natuur om oplettend te wees. Dis asof God ons ‘spons-agtig’ gemaak het om dinge wat rondom ons en met ons gebeur op te slurp!

Daarom vertrou ek ook vanoggend die Gees van God dat ons sal opneem en inneem wat die Here met elkeen van ons gaan laat gebeur.

Ek wil egter eers by die negatiewe stilstaan (net kortliks darem) voordat ons by die lekker en die mooi uitkom...

Ek wonder of ek dit reg opsom as ek sou sê dat die meeste van ons onsself baie keer instel om eerder die negatiewe dinge en die ‘donkerkant’ van die lewe op te let. Dis asof ons hierdie goed soek om raak te sien tussen al die ander mooi dinge wat hierdie wêreld vir ons kan bied. Omdat ons dan nou so ‘n ‘ingeboude-ontvanklikheid’ het, let ons baie keer op die foute en tekort kominge van ander. Ons sien hoe ander mense foute maak, ons let op hoe ver hulle van die pad af is....

Baie keer hoor mens mense half hulle asem ophou vir dinge om verkeerd of negatief uit te werk vir ander mense, en hoor ons hoe mense nog sê : “aaaaah daarsit, (jy klap gewoonlik jou vingers op hierdie punt) ek het mos gesê dit gaan gebeur jaajajajaj! Hoe hartseer is dit nie dat ons onsself baie keer net oorgee aan hierdie menslike of sondige ontvanklikheid vir die dinge wat met ons of rondom ons gebeur nie. Ons mis juis op hierdie manier so baie, eintlik mis ons eintlik die  ‘regte/eintlike’ sin van die lewe!

In God se Alwetendheid, moes Hy dan seker geweet het dat ons baie keer so ‘n geneigdheid in die lewe sal hê.... dat die einste ontvanklikheid waarmee Hy ons geskape het om Hom te ervaar en raak te sien en op te let, ons juis in die versoeking sou lei om eerder  te let op die dinge wat nie van Hom af kom nie....

 Daarom het God op veral twee maniere hierdie gevaar aangespreek deur vir ons die sakramente te gee. God is altyd sonder end besig om jou so te prikkel met Sy liefde, sodat jy Hom al hoe meer kan raaksien en sodat jy in Hom sal glo en nie in jouself of iets anders nie.

Sondag 25 Vraag 65 van die Heidelbergse Kategismus vra waar kom so ‘n geloof dan vandaan? En die antwoord is dan so mooi: “Die Heilige Gees werk dit ins ons harte (a) deur die verkondiging van die heilige evangelie en versterk dit deur die gebruik van die heilige sakramente (b) Ef. 2:8

Die volgende vraag is wat is hierdie twee sakramente dan? Hierdie manier van God om ons geloof te wek, en te sien, te hoor te voel en te proe, te “feel in my fingers, te feel in my toes”?  Die antwoord daarop is heel eenvoudig: Dit is sigbare, heilige tekens en seëls wat God ingestel het om ons deur die gebruik daarvan die belofte  van die evangelie nog beter te laat verstaan en dit te beseël. Hierdie belofte is dat God ons vanweë die enige offer van Christus, wat aan die kruis volbring is, vergewing van sondes en die ewige lewe uit genade skenk (a) Genesis 17:11/ Romeine4:11 en Jesaja 6:6,7.

Daarom vier ons hierdie twee sigbare tekens saam met mekaar. Ons moet ‘n keuse maak vanoggend om God toe te laat om ons ingesteldheid op Hom weer te kom versterk en te vernuwe. Ons moet saam besef dat ons ‘n keuse moet maak teen die geneigdheid om hierdie prikkels van die Here te mis. Kom ons nooi vanoggend opnuut die Here in ons harte in, kom ons raak soos ‘n spons wat gevul word met die liefde van Jesus, met die Gees van die Lewende Here!


Kom ons reageer op die uitnodiging van Jesus wat sê: “Jy’s welkom, volg My....”