16 Junie 2013 Patensie

Huishoudelike pligte

Psalm 128 en Kollosense 3:18-21

Gesonde gesinsverhoudings is van die allergrootste belang. In die gesin word die grondslag van alle verhoudings wat die kind later sal aangaan, gelê. Sielkundiges en sosioloë dink dat latere wanverhoudings en talle euwels hulle grondslag vind in swak gesinsverhoudings. So kan jeugmisdaad en euwels soos drank en dwelmmisbruik hulle oorsprong in swak gesinsverhoudings vind. En so sou ons kon voortgaan.

Ons kla dikwels oor die hoë misdaadsyfer...ondersoeke het getoon dat die oorgrote meerderheid persone in ons korrektiewe sentrums, of misdadigers in ons tronke, uit gebroke of disfunksionele huise kom. As ons dus iets wil doen om die misdaadvlaag om te keer of te verminder, moet ons nie alleen aandag gee aan die rehabilitasie van oortreders nie, maar veral aandag gee aan die heropbou van die gesinslewe in ons breë gemeenskap.

Nou is dit so dat die gesin, en elke gesinslid in ons tyd aan geweldige spanning onderworpe is. Die pa verkeer onder druk by sy werk; die ma by die huis of werk, die kinders by die skool en al die buitemuurse aktiwiteite. Almal kan so besig wees dat hulle nie meer bymekaar uitkom nie. Elkeen kan so in sy eie web vasgevang wees dat gesinsverhoudings verbrokkel.

In Psalm 128word die voorvereistes vir gesonde gesinsverhoudings uitgestippel. “Dit gaan goed met elkeen wat die Here dien en Sy wil doen” (v1). “Jou seuns is rondom jou tafel soos olyfboompies”(v3b).

 Ten gronde van ‘n gelukkige gesin lê geloof in God en diens aan die Here. Die gesin wat saam bid bly saamgebind.Geloof in God is die fondament van ‘n huis. Waar dit sterk is, is die huis stewig en kan die huis staande bly te midde van storms. Wee die ouers wat hulle kinders wil grootmaak sonder geloof.

 Nou is dit ook so dat nêrens in die Bybel ‘n belofte het dat dit altyd sal goedgaan met gelowiges en dus ook gelowige gesinne nie. Wat wel beloof word, is dat gelowiges te midde van storms kan weet dat die Here ons nooit oooit alleen sal laat nie. Hy is by ons selfs in tye van die grootste aanvegtings en storms. Hy dra ons deur krisis tye.

In Psalm 128 word die kinders van gelowiges vergelyk met olyfboompies. In die barre Palestina was ‘n olyfboom ‘n teken van seën. So is die kind ‘n seën van God: ‘n Kosbare genadegawe van die Here. Die olyfboom het gesorg vir olie wat in lampe gebruik is om lig te gee. So bring die kind lig en warmte. Verder was die olyfolie gebruik as medisyne; om verligting te bring waar wonde geslaan is. So is die kind salwend vir die geslane gees. Die olyfboom het bo-al olie voorsien wat by die offers van die Here gebruik is. So is die kind ‘n genadegawe van God tot diens aan God. Geseënd is die ouers wat die Here ken en dien en vir wie hulle kinders soos olyfboompies is.

Maar wat sê die Bybel oor die ouer-kind verhouding? Kom ons lig net drie aspekte uit. Die eerste aspek wat beklemtoon moet word is dat ouers tyd moet maak vir hulle kinders. Dit is alleen die ouer wat tyd maak vir sy kind wat sy kind kan lei en help in sy selfontdekking, in sy selfidentifisering en in sy eksperimentering. Markus 10:13-16 is aan ons welbekend. Toe ‘n klompie ma’s hulle kindertjies na Jesus gebring het, het die dissipels hulle probeer wegkeer. Waarskynlik was Jesus op hierdie tydstip baie moeg en uitgeput. Die dissipels het gedink hulle doen hulle plig deur die ma’s met hulle kindertjies van Jesus weg te hou, maar Jesus het hulle berispe. Hy maak tyd vir die kinders. Hy seën hulle. Hy maak tyd om Sy liefde vir hulle te toon en op hulle uit te giet.

Een van die grootste probleme van ons tyd is dat ouers nie tyd maak vir hulle kinders nie. So baie kinders kla dat hulle ouers so besig is en nooit genoeg tyd vir hulle het nie. Soms tree tieners op snaakse maniere op, juis omdat hulle op soek is na die aandag van hulle ouers. Hoeveel tyd spandeer ons daagliks met ons kinders? En as ons tyd met ons kinders spandeer, het hulle ons volle aandag en luister ons regtig na hulle? As kinders van die Here moet ons na die voorbeeld van Jesus tyd maak vir ons kinders. Al is ons moeg, al is ons besig. Ongeag die omstandighede waaronder ons ons bevind. Daar is bitter min dinge, indien enige, wat ‘n belangriker aanspraak op ons tyd het as ons kinders. Kom ons beklemtoon dit weer: ouers moet tyd maak vir hulle kinders. Dis nie iets wat sommer net gebeur nie. Ons moet aktief tyd skep en maak en tyd inruim in ons programme wat al te dikwels te oorlaai word.

‘n Tweede aspek wat sterk beklemtoon word in die Bybel is dat ouers hulle kinders moet lei en onderrig. In Deuteronomium 6:4-7 lees ons: “Hoor Israel, die Here onse God is die enige Here. Daarom moet jy die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag. En hierdie woorde wat ek jou vandag beveel, moet in jou hart wees; en jy moet dit op jou kinders inskerp en daaroor praat as jy in jou huis sit en as jy oppad is en as jy gaan lê en as jy gaan opstaan.”

Die belangrikste opvoedingstaak van die ouer is om sy kind te leer om die Here lief te hê met sy hele wese. Ons mag dit nie maar aan die skool of kerk oorlaat om die kind te leer en te onderrig nie. Dit is ons voorreg as ouers. Die ander instansies kan eerder aanvullend en versterkend onderstreep en vaslê wat ons as ouers hulle leer. Die ouer moet sy kind met woord en daad; leer en lewe leer om te leef uit die krag van God tot eer van God. Wie dit nalaat, laat die kind struikel en van hulle het Jesus gesê dit sou beter wees dat ‘n meulsteen om hulle nekke gehang en hulle in die see gegooi word. Is ons elke dag besig om ons kinders te lei en te leer om die here te doen met hulle hele lewe?

‘n Derde aspek wat veral deur Paulus beklemtoon is, is dat ouers nie voortdurend negatief moet wees oor hulle kinders en hulle doen en late nie. In Efesiërs 6:4 lees ons: “Moenie julle kinders so behandel dat hulle opstandig word nie” en in Kolossense 3:21, “moenie gedurig by julle kinders fout soek dat hulle moedeloos word nie”.

Die ouers wat vanuit sy geloof in die Here, in die geloof die beginsels uitleef, sal ervaar dat hulle kinders hulle eer, soos die gebod van die Here eis. Ja, sal ervaar dat hulle kinders respek vir hulle het; hulle gehoorsaam en bo-al hulle oordeel met hulle kinderliefde. So sal gesinsverhoudings nie alleen verstewig nie, maar sal die Here bo-al gedien en verheerlik word...

9 Junie 2013 Patensie

Lukas 1:39-66

In hierdie gedeelte het ons te make met ‘n hele aantal dinge wat met twee swanger vroue gebeur het. Die een was die moeder van Johannes doper, Elisabet, en die ander is die moeder van Jesus Christus, Maria. Die dinge wat gebeur het wat in hierdie gedeelte beskryf is, vertel vir ons iets van die verwagting van hierdie vrouens en mense in hulle onmiddelike omgewing.

Nie net is die vrouens verwagtend met die babas in hulle moederskote nie maar daar is ook die realitieit in hulle van die feit dat daar groot dinge aan die gebeur is, nie net met hulle twee nie maar ook veral met die twee kinders wat hulle verwag. Nog voordat Elisabet vir Maria gesien het, gebeur daar ‘n ongewone ding met haar, naaamlik dat  toe sy die groet van Maria hoor, “het die kindjie in Elisabet se moederskoot beweeg, en sy is met die Heilige Gees vervul....” Elisabet het dus bewus geword van die Here se teenwoordigheid en Sy heerlikheid wat aan die kom was. Sy, en haar ongebore babatjie was onmiddelik aangeraak deur hierdie opgewonde verwagting. Dis dan ook baie besonders dat Johannes die Doper juis die een was wat Jesus vooruitgegaan het en mense vertel het van die Messias, Jesus Christus wat aan die kom was na hierdie wêreld. Dit was dus amper asof hy reeds in sy moeder se skoot nie kon stilbly nie , maar toe reeds beging “beweeg” het. Dit is asof hy toe reeds voor sy eie geboorte wou begin om te vertel van Jesus!

In ons moderne tyd maak baie ma’s nogal baie daarvan dat hulle hul babas positief kan beinvloed deur byvoorbeeld sagte of klassieke musiek te speel. Daarmee glo baie dat deur sulke dinge doelbewus te doen, hulle kan help om gesonde en byvoorbeeld slim babas in die wêreld in te bring. Ek wonder of dit amper iets soortgelyks was toe Elisabet ook hierdie  lofprysing oor Maria en die vrug van haar skoot, Jesus uitgeroep het....amper sodat Johannes dit toe al kon hoor.

 Wat ‘n wonderlike lofprysing is dit dan ook: “Geseënd is jy onder die vroue en geseënd is die vrug van jou moederskoot. Waaraan het ek dit te danke dat die moeder van my Here na my toe kom? Kyk, net toe die geluid van jou groet in my ore klink, het die kindjie in my beweeg. Gelukkig is sy wat glo dat in vervulling sal gaan wat die Here vir haar gesê het.”(Lukas 1:42-45)

 Maria se antwoord op hierdie loflied is besonders. Beide die vrouens het besef dat die kinders wat hulle sou baar besonders sou wees. Dat hierdie kinders anders as ander vrouens se kinders sou wees...

Maria besing die lof en die grootheid van die Here: “ Ek besing die grootheid van die Here, ek juig oor God, my Verlosser omdat Hy na my in my geringheid omgesien het....” Sy besef en erken dit ook so hier in haar loflied, dat die Here na haar omgesien het in haar geringheid. Sy haal die fokus bietjie van haarself af en skuif dit na daar waar dit hoort... op God.

Sy besef dat God iets groot in haar laat gebeur het. En tereg ook so, want die fokus in al ons danksegging moet mos op God wees, inteendeel, al ons fokus moet op God wees. Die wonderlike wete en besef dat Hy na ons ook omgesien het in ons geringheid....

In Elisabet se skoot was die groot Johannes die Doper, die een wat ‘n profeet van die Allerhoogste genoem sou word, want hy sou voor die Here uit gaan om Sy pad gereed te maak....” (Lukas 1:76). Rondom Elisabet en veral rondom Joahnnes se geboorte het daar verder wonderlike dinge gebeur...

 Nadat hulle hom besny het en al die ander dinge wat gepaard gegaan het met die nakoming van die godsdienstige vereistes wat gepaard gaan met die geboorte van ‘n gelowige, het Johannes se vader Sagaria sy spraak teruggekry, en hy het onmiddelik begin om vir God te loof en te prys. Ook Sagaria was bewus van die groot dinge waarmee God besig was in hulle lewens...

“Amal wat rondom hulle gewoon het, is met ontsag vervul, en in die hele bergstreek van Judea is daar baie gepraat oor al hierdie dinge....” Netso het dit ook met julle twee gebeur Liesl en Eddie. Netso ook het mense rondom julle agtergekom dat die Here ook na julle omgesien het in julle geringheid. Netso ook is ons almal met ontsag vervul saam met julle oor dit wat God in julle lewens laat gebeur het. Dit wat onmoontlik was, dit wat nooit ooit kon gebeur het nie, het toe weel gebeur. Liesl het swanger geword en God het vir julle ‘n pragtige gesonde kindjie gegee.

 Na ‘n geweldige tyd vol beproewing het God ons gebede geantwoord, en ‘n wonderwerk, ‘n besonderse kind aan julle kom gee... daarom is ons saam met julle ook vanoggend gevul met onstag, daarom is ons opnuut ook bewus van God wat vandag nog wonderwerke laat gebeur. Ons kan maar na mekaar toe draai en vir mekaar sê dat hierdie doopgeleentheid ‘n sigbare bewys is dat God nogsteeds in ons tyd wonderwerke laat gebeur.... en  verseker ons versugitnge van ons harte nie ongehoor laat verbygaan nie. Dat God genadig is, is ons belydenis vanoggend.

Netsoos ek netnou genoem het dat seker ma’s daarin glo om hul ongebore fetusse bloot te stel aan allerhande strelende klanke om hulle positief te beinvloed... is daar ook altyd grootmense wat partykeer ook wonder oor ‘n kleintjie of pasgebore babatjie. Ons hoor gereeld hoe mense ook vir mekaar se: “Foitog, ek wonder wat met die outjie eendag gaan gebeur”. So asof ons ons eie onsekerheid wil uitspreek oor die arme bloeitjie.

Dit klink ook baie soos die woorde van Lukas 1 :66b “Wat sal hierdie kindjie eendag word”. Hoe wonderlik is dit nie in die geval van ons Skrifgedeelte dat die kindjie op die ou ent groot en volwasse geword het en ‘n wonderlike getuie en profeet van God geword het...iemand wat sy lewe gegee het om Jesus te verkondig....

Dit herhinner my aan my eie doopteks Markus 3:31-35: “Sy moeder en Sy broers het toe gekom. Hulle het buite bly staan en ‘n boodskap na Hom toe gestuur om Hom te roep. ‘n Menigte mense het rondom Hom gesit. Hulle sê toe vir Hom: “Kyk u moeder en u broers en u susters daar buite soek U. Maar Hy sê vir hulle: “ Wie is my moeder en my broers?” Hy het die mense aangekyk wat in’n kring om Hom sit en gesê: “Hier is my moeder en my broers! Elkeen wat die wil van God doen, is my broer en my suster en my moeder.”

Met hierdie teks op my doop, het die predikant mos nie geweet wat van my sou word nie. Hoe kon hy ooit raai dat ek vandag hier sou staan  en met julle so oor God en Sy liefde sou praat. Niemand sou dit kon weet dat dit my lewe sou wees tot vandag toe nie! Netso in die geval van klein Edward Dawson... weet ons niks van sy toekomsplanne af nie. Ons kan maar net wonder oor waar hy homself byvoorbeeld oor 36 jaar sal bevind. Maar een ding is seker in my lewe...dieselfde ding wat seker is van elkeen van ons lewens, dieselfde is veral ook seker van klein Edward Dawson Ferreira.... die laaste woorde van Lukas 1:66 is van toepassing: “Dit was duidelik dat die Here by hom was.”

2 Junie 2013 Patensie

Leef tog ‘n bietjie meer beskeie

Lukas 12:13-21

Gierigheid en hebsug is sonde. Ons leef in ‘n meterialistiese en tot ‘n mate in ‘n hebsugtige wêreld. Baie mense se lewens word oorheers  deur die smag na rykdom. Miskien neem hebsug in ons tyd groter afmetings aan as tevore. Oral word besittings voorgehou as dit wat die lewe die moeite werd maak. Dis asof baie mense  ook daartoe neig om ‘n al te groot waarde aan materiële besittings toe te ken. Dikwels word mense beoordeel aan die hand van hulle besittings.

In hierdie gedeelte waarsku Jesus teen hebsug: “Pasop en wees op julle hoede vir gierigheid, want iemand se lewe bestaan nie uit die oorvloed van sy besittings nie.”

Soos met alle gedeeltes in die Bybel, is dit nodig om ook hierdie woorde in konteks te verstaan. Die gedeelte kom uit die Evangelie van Lukas. Daar kan aanvaar word dat die skrywer van hierdie Evangelie ‘n medikus was. Dit is dan geen wonder dat hy ‘n besondere belangstelling toon in mense wat siek was en dat ons in hierdie Evangelie meer lees van genesings as in enige van die ander Evangelies nie. Verder toon hy besondere empatie met die mense wat op die kantlyn gestaan het en dalk deur die gemeenskap eenkant toe gestoot en geminag is, soos vroue, weduwees en weeskinders, slawe en so aan.

 Die Evangelie van Lukas is in die eerste plek gerig aan Christene uit die Romeinse Ryk wat nie tradisioneel tot die volk van die Here behoort het nie. Daarom word besondere klem gelê op die feit dat Jesus vir alle mense gekom het en dat Sy verlossing vir almal, ongeag hulle herkoms is. Dit is verder so dat die Christene vir wie Lukas sy Evangelie skryf, nie baie welvarend was nie. Trouens, hulle was arm en het geworstel om kop bo water te hou. Tog was daar ook mense in die kerk met wie dit beter gegaan het en soos dit nou maar eenmaal gaan, het daar spanning in die kerk ontstaan tussen rykes en die armes. Hierby moet ons onthou dat daar ‘n siening was dat rykdom ‘n teken van die seën van die Here was, en dat armoede en teenspeod aanduidings van die straf van die Here was.  In die Lukas Evangelie lees ons ook meer oor geluk, dankbaarheid en lofprysing as in enige van die ander Evangelies.

In Lukas 12 lees ons van ‘n man wat in verband met sy erfenis deur sy gierige broer bedreig is. Volgens die gebruike van daardie tyd kon hy ‘n skrifgeleerde inroep om as regter of boedelberedder op te tree. Noudat hy van Jesus gehoor het, wend die man hom tot Jesus en lê hy sy probleem voor Jesus. Jesus weier egter om as regter of boedelberederaar in die saak op te tree. Maar Hy rig ‘n baie duidelike waarskuwing waardeur beide die broers tot selfondersoek opgeroep word en opgeroep word om die saak reg te stel.

Jesus waarsku teen gierigheid. Dit doen Hy op dubbelsinnige wyse: Pas op vir gierigheid: wees op julle hoede vir hebsug. Daarmee sê Jesus dat hebsug ‘n gevaar is wat as’tware steeds latent aanwesig is; iets is waarvoor die mens moet oppas en op sy hoede wees. Want die mens kan so maklik in hebsug verval en daarin verstrengel raak. Hebsug is vir die mens soos ‘n spinnerak vir ‘n insek, as hy nie oppas en op sy hoede is nie, word hy vasgevang en in die geworstel en geskarrel word hy al hoe vaster vasgevang totdat hy sterwe.

Jesus motiveer Sy waarskuwing as Hy sê: want iemand se lewe is nie afhanklik van die oorvloed van sy besittings nie. Ware rykdom kan nie verkry word deur die bymekaarmaak van aardse skatte en besittings en rykdom nie. Wie in die waan leef dat dit die geval is, het nog nooit ware rykdom leer ken nie. Om dit te illustreer het Jesus ‘n gelykenis vertel, die verhaal van ‘n man wie se grond goeie oeste opgelewer het. Op grond hiervan besluit die man om sy ou skure af te breek en groter skure te bou.

Dit lyk op die oog af na goeie voorsorg. Maar ons vind in hierdie man geen dankbaarheid teenoor die Here nie. Hy bely nie dankbaar dat die Here reën en vrugbaarheid geskenk het nie. Nee, hy sien die goeie oes en inkomste as die gevolg van sy eie prestasie, en daarom vind ons by hom ook geen mededeelsaamheid nie. Hy is nie bereid om ook iets te gee vir hulle wat nie het nie...by hom vind ons slegs selfverheffing en selfsugtigheid. Die motief vir sy daad is dan ook selfgenot, want hy sê vir homself: mens, jy het baie goed weggesit vir baie jare, hou op met werk: eet, drink en leef lekker. Hierdie man wou ryk wees en het daarin geslaag, sodat hy dit in sy selfsug kon geniet.

Teenoor hierdie selfgesprek staan die spreke van God. Daardeur kom ‘n enorme fout in hierdie man se redenasie na vore. Want God sê: Jou dwaas, vannag nog sal jou lewe van jou opgeëis word, en wie kry dan alles wat jy bymekaargemaak het? Juis Hy met wie geen rekening gehou is nie, heers oor alles, ook oor die lewe van die dwaas ryk man. Hy was ‘n dwaas, nie omdat hy nie genoeg verstand het nie, maar omdat hy sy verstand verkeerd gebruik het. Hy kón boer, hy kón skure bou, hy kón geld maak. Maar hy het God vergeet. Dit laat mens dink aan die Woord van Openbaring 3:17: “Julle sê ons is ryk, skatryk, en ons het niks meer nodig nie, en julle weet nie dat julle ellendig en beklaenswaardig is nie, arm, blind en kaal.”

Dwaas is die mens wat reken dat die rykdom van die lewe geleë is in die materiële besittings. Daarom sluit Jesus Sy gelykenis af met die ernstige woorde: “So gaan dit met hom wat vir homself skatte vergader en nie ryk is by God nie. Ware rykdom is geleë in rykdom by God.

Wat beteken dit om ryk by God te wees? Dit beteken om te deel in die rykdom van God. En God is ryk. Die ganse skepping is Sy ryk, die son die maan en die sterre behoort aan hom, die hele aarde die plante en al die diere behoort alles aan Hom. Dit is Syne en Hy het dit alles gemaak... en nou leen Hy hierdie koninkryk aan die mens sodat die mens in die koninkryk van God sy lewensruimte kan vind. Behoort ons dan nie veel meer rondom ons te kyk en die Here te dank vir die skepping en die natuur nie? Is ons nie ryklik bevoorreg om in hierdie wonderlike heelal te kan leef nie?

God se rykdom omvat veel meer as net die skepping en die heelal. Want God is ook in Sy wese ryk, want Hy is die liefdevolle, die genadige, die barmhartige, die Een wat vergewe en verlos; wat help en gee. Hy is die Lig en die wysheid en die Lewe; Hy is die liefde! Hoe wonderlik bevoorreg is ons nie om in ‘n lewende verhouding met die lewende Here te kan leef nie. Ons verhouding met ons hemelse vader maak ons oneindig ryk...ongeag van wat ons besit...

Om in God ryk te wees beteken om te deel in die rykdom van God. Maar hoe? Van nature is die mens op homself en sy eie behoeftes gerig, soos hierdie ryk man. Maar Jesus het gekom om ons te verlos en te herskep. En deur Jesus word ons deur die Vader aangeneem as Sy kinders. So word ons erfgename van Sy koninkryk. In Jesus begryp ons ons plek in hierdie wêreld van God. Maar Jesus herskep ook die beeld van God in ons as Hy ons Sy liefde en Sy genade skenk, sodat ons ook kan vergewe, ook kan help en ook kan gee...

En dan as ons sterf, sal gesê kan word dat die belangrikste vir ons nie was om vir onsself ‘n koninkryk te bou nie, maar om betrokke te wees in die koninkryk van God. Nie om ons te verheug in eie rykdom of om ons aardse plesier te kon geniet nie. Maar om ons te verheug in die onbegryplike rykdom van God’s genade....

26 Mei 2013 Patensie

Begeertes kan vernietigend wees!

Eksodus 20:17

Hierdie gebod is die tiende en laaste gebod. Dis ‘n besonderse gebod, en nie maar net die laaste gebod wat dalk as’tware as ‘n latere toevoeging of samevattende afsluiting bygevoeg is nie. Hierdie gebod is eintlik en tot ‘n sekere mate alreeds in die ander gebooie teenwoordig. Dit is egter nie daarom onnodig nie. In hierdie gebod word ons verhouding met die Here ons God en ons verhoudings met ander mense tot op die been oopgevlek. In hierdie gebod gaan dit om wat ons begeer en dus graag wil hê.

Ons het reeds telkens by die ander gebooie daarop gewys dat die gewone menslike lewe in diens van die Here moet staan. Ons ganse lewe, met alles waaroor ons beskik, moet in diens van God staan. As die Here ons God is wat ons verlos het en as ons Sy koningskap aanvaar, moet ons denke en begeertes tot Sy eer strek en mag ons nie verkeerde begeertes koester nie. Die mens sondig nie alleen deur dit wat hy doen of nalaat om te doen nie, maar ook en miskien veral deur dit wat hy dink en begeer. Kom ons stel dit positief: ‘n Mens se positiewe geloofslewe begin met dit wat ons dink en begeer. Ten grondslag van ons dade lê wat ons begeer.

Sielkundiges beweer, met goeie reg, dat die denke van die mens sy lewe diepgrypend beïnvloed en tot ‘n groot mate bepaal. Die mens handel selde voordat hy eers gedink het oor wat hy wil doen. Edelheid van karakter begin by edelheid van denke, en juis daarom moet ons verhouding tot God in ons gedagtewêreld ‘n duidelike neerslag vind.

Dit is ongelukkig so dat ons al te geneig is om negatief te dink oor hierdie gebod, soos trouens oor al die gebooie. So asof die Tien Gebooie net ‘n lys is van wat ons nie mag doen nie. Dit is nie die geval nie. Die Tien Gebooie wil ons mos juis oproep om op ‘n wyse te leef ter erkenning van die koningskap van die Here, ons Verlosser.

Kom ons beklemtoon weer ‘n keer twee belangrike aspekte. Die Tien gebooie moet verstaan word teen die agtergrond van die inleidingswoorde: “Ek is die Here jou God wat jou verlos het.” Hierin sê die Here vir ons wie Hy is en wat Hy vir ons gedoen het. Dit sê Hy as ons Koning. As Koning stel Hy dit dan duidelik wat Hy van ons as Sy onderdane verwag. As ons deel in Sy koninkryk en Sy kinders wil wees, dan sal daar nie vir ons ander gode wees nie; sal ons niks en niemand anders aanbid nie; sal ons Sy Naam eer en die rusdag onderhou. As Sy kinders sal ons ons ouers eer, nie moord pleeg nie, nie steel nie, nie owerspel pleeg nie, nie lelik praat nie of nie iemand se goed begeer nie. Netsoos daar familie en gesinswaardes is wat ons nastreef en handhaaf omdat ons aan ‘n bepaalde familie of gesin behoort, is hierdie gebooie die norme waaraan ons lewens as kinders van die Here gekenmerk word. In God se koninkryk leef sy volgelinge só.

Die ander aspek wat ons in gedagte moet hou, is dat dinge in Hebreeus dikwels in negatiewe vorm uitgedruk word om die positiewe te beklemtoon. As ons dan lees dat ons nie ander gode sal hê nie, wil dit juis baie sterk beklemtoon dat ons die Here volkome moet dien en aanbid. As ons lees dat kinders van God nie moord pleeg nie, word dit baie sterk beklemtoon dat kinders van God ander se lewens kosbaar en hoog ag. Dit geld vir elkeen van die Tien Gebooie.

Wat beteken dit dan as ons lees: “Jy mag nie iemand anders se huis begeer nie. Jy mag nie sy vrou begeer nie, ook nie ‘n slaaf of slavin, ‘n bees of ‘n donkie, of enigiets wat aan hom behoort nie?” Dit beteken heel eenvoudig dat ons nie jaloers mag wees op wat iemand anders het nie. Dat ons nie ongelukkig mag wees oor wat ons het nie of onvergenoegd mag wees met ons persoonlike situasie nie.

Laat ons dan nie op grond van hierdie gebod argumenteer oor wat ons nie mag begeer nie en wat ons wel mag begeer nie. Dan maak ons mos lysies van wat mag en wat mag nie en dan eindig ons soos die Jode in Jesus se  tyd met ellelange lysies oor wat  onder die gebod ingesluit en uitgesluit is.

Dit lyk my hierdie gebod wil ons oproep om onsself te ondersoek en te vra of ons die koningskap van die Here aanvaar en op grond daarvan bereid is om op ‘n bepaalde wyse te leef as Sy volgelinge en hier dan spesifiek of ons begeertes inpas by die aanvaarding van die koningskap van God.

Die Here is die Soewereine Here, die Skepper van hemel en aarde, Heer van alles. Die Here gee dan aan elke mens uit vrye genade wat Hy wil. Hy gee aan elke mens die lewe; aan elke mens sy lewensruimte; talente; aan elke mens ‘n taak en ‘n roeping om te volvoer. Daarom is geen menslike lewe sinloos of waardeloos nie. Ons almal is soos blokkies in ‘n legkaart, waarvan die totaal die beeld van God uitbeeld.

En nou sê ons teksgedeelte: As die Here ons God is wat ons verlos het, sal ons geen ander lewensruimte begeer as die een waarin God ons geplaas het nie. Die tiende gebod wil nie sê dat ons nie drome mag droom en ideale mag koester nie. Inteendeel. As gelowiges wat God se koningskap aanvaar moet ons vir onsself lewensdoelwitte stel. Gelowiges is juis mense wat doelgerig leef, ons teks sê immers nie dat alle begeertes as sodaing sondig is nie. Nee, ‘n mens wat sonder begeertes is, is ‘n mens wat sonder ambisie is en nie God se wil met sy lewe sal bereik nie. Natuurlik moet ons strewe na beter. Ons moet nie net daarna strewe nie, maar ook daarvoor werk. Ons moet woeker met die talente wat die Here aan ons gee. Hoe dikwels lees ons dit nie in die Bybel nie. Het Jesus dit nie uitdruklik en nadruklik gesê nie?

Om iets te begeer is daarom nie noodwendig verkeerd nie. Ons teks sê: die mens mag nie iets van jou naaste begeer nie. Nie iets wat aan iemand anders behoort nie. Nie sy huis nie, ook nie sy vrou, slaaf of slavin, bees of ‘n donkie of enigiets anders nie.

Die Here het aan elkeen gegee wat hy wou. Daarom mag ons nie jaloers wees op mekaar en op wat God aan ander mense gegee het nie, maar moet die Christen saam met sy naaste God dank vir dit wat Hy aan hom gegee het.

Wie sy naaste se lewensruimte begeer, gee te kenne dat hy ontevrede is met sy eie lewensruimte. En wie te kenne gee dat hy ontevrede is met sy lewensruimte, wil eintlik daardeur sê: “God het ‘n fout gemaak met my lewe. God mishandel my! En daardeur het hy in opstand gekom teen God! Ja wil daardie mense sê: as ek God was, sou ek van beter geweet en dit beter gedoen het!

Daarom is dit so dat diegene wat die lewensruimte van ‘n ander begeer en sy eie God gegewe lewensruimte haat, eintlik vir God wat daardie lewesnruimte aan jou gegee het, haat!

Dit gaan in die laaste gebod dus daarom dat ek nie met afguns en jaloesie aan ander mense moet dink nie. Dit dui daarop dat ek jaloers en afgunstig is, afgunstig en ontvrede met my deel en lot. Dit dui daarop dat ek nie dankbaar is  vir wat God aan my gegee het nie. Gun mekaar ‘n plekkie onder die son. Wees in alles dankbaar. Moenie toelaat dat afguns, jaloesie en ontevredenheid nie net jou lewensvreugde ontneem nie, maar ook leit tot sondige dade.

Hierdie gebod roep ons op om dankbaar en vergenoegd te wees. Om te werk en te woeker met ons talente. Om God voortdurend te dank omdat Hy ons God is wat ons verlos het en wat ons onderhou van dag tot dag...

Pinksterreeks 2013 Patensie Woensdagaand

Die Gees in ons, vloei uit ons Skrif: Handelinge 2, Johannes

Skriflesing vir ons tema: Joh 7:37-39;14:16-17; Gen 11:1-9; Rom 8:19

Heidelbergse Kategismus Sondag 20. Wat glo jy van die Heilige Gees? Dat Hy ook aan my (ons) gegee is, sodat Hy my (ons) deur ’n ware geloof laat deel kry aan Christus en al sy weldade, my (ons) troos en ewig by my (ons) bly. Sondag 21 En van die gemeenskap van die gelowiges? Dat elkeen verplig is om sy (of haar)gawes gewillig en met vreugde tot nut en saligheid van die ander lede aan te wend.

• Die Gees vul ons onverdiend met oorvloed …Dit is Pinksterfees. Ons is weer saam vanaand  om God te loof vir die uitstorting van die Heilige Gees. Ja, die Gees van Christus wat van die Vader uitgaan, is hier, by ons,

in ons, tussen ons, om ons te leer van Jesus en ons saam te lei op die regte pad.

Op die vooraand van sy dood het Jesus met sy dissipels oor die Gees se koms

gepraat. Julle moenie ontsteld wees nie (Joh 14:1), my geliefde dissipels (13:1).

Ja, julle wat pas onder mekaar uit eersug en afguns gestry het oor belangrike

posisies (Luk 22), met my verraaier, Judas, tussen julle (Joh 13:21), met die

toekomstige kerkleier Petrus onder julle wat my binnekort eers drie maal sal

verloën (Joh.13:38), ja julle wat verslae en onseker is oor my optrede (Joh.13:22), met Tomas die ongelowige twyfelaar by julle (Joh.14:5, 20:24, 25). Moenie bekommerdwees nie. Ek betaal nie in eie munt terug nie. Ek vergeld nie oog vir oog en tandvir tand nie. Ek is oneindig lief vir julle almal (Joh13:1). Ek sorg immers vir lewe inoorvloed (Joh.10:10).

Daarom, as ek binnekort weggaan, sal julle nie weeskinders word nie (Joh.14:18),troos Jesus sy dissipels.

Hy beloof hulle Iemand in sy plek. Hy sou sy Vader bid om die Gees van die waarheid te stuur, wat ewig by hulle sou bly, in hulle (Joh.14:16,17), vir altyd.

Jesus het geweet dat sy voorspelling van vroeër, met sy weggaan en die koms van die Heilige Gees, vir ons almal wat in Hom glo, waar sou word. “Met die een wat in my glo”, het Jesus geleer, “is dit soos die Skrif sê: Strome lewende water sal uit sy [daardie mens] se binneste vloei” (Joh.7:38). Hy het onder andere na Jes 58:11 verwys: “Dan sal Ek, die Here, julle die hele tyd lei, in julle behoeftes voorsien en julle krag gee. Julle sal wees soos ’n tuin wat volop water kry, soos ’n fontein wat nooit opdroog nie”.

• Vol van die Gees om vir ander tot seën te wees. Ja, só sal dit wees as die Gees van God die dissipels en ook vir ons herinner aan wat Jesus gesê het (Joh.14:26). Die Gees sal ons laat onthou om mekaar lief te hê.

Die Gees leer ons om mekaar se voete te was – soos Jesus – om waarlik een te

wees, om met nederigheid te leef, om vreugde te versprei, om vrede na te jaag,

om geduld te beoefen met mekaar, om te alle tye vriendelik te wees met ander, om goedhartig te wees teenoor alle mense, om getrou te bly aan Jesus, om selfverloënend te leef, nederig en selfbeheersd (Gal 5:22).

Die Gees leer ons hierdie dinge sodat ek en jy die sout en die lig vir die wêreld kan wees, wat só werk dat ons Vader in die hemel verheerlik word (Matt 5:16).Die Gees herskep ons, die hele gemeente saam, om soos Jesus self te word, sodat ons soos Hy altyd tot seën vir ander mense sal wees, goeie nuus vir ander, ingestel op die verheerliking van ons hemelse Vader.

Ons ontvang nie die oorvloed van genadegawes van Jesus om vir onsself te hou nie. Ons skuld byvoorbeeld die liefde vir mekaar (Joh 13:34; 15:12, 17) en vir

ander (Rom 13:8). Ons eenheid het ’n doel buite onsself. Dit is nodig sodat die wêreld kan glo (Joh 17).

Jesus sê ons is baie gelukkig, geseënd, salig as ons diensgerig is, mekaar se voete was, want daarmee eer ons Hom (Joh 13). Liefde, eenheid en diensgerigtheid is die kenmerke van ’n gemeenskap wat innig vir mekaar omgee, juis omdat hulle God verheerlik. En dít is die beste nuus vir die gemeenskap rondom ons.

Ons lees in Hand 2 dat nadat die Heilige Gees uitgestort is, al die gelowiges eensgesind en mededeelsaam was, mekaar se behoeftes versorg, saam geeët en gebid het, en dat die hele volk hulle goedgesind was.

• Vol van die Gees om vir die hele skepping vreugde te bring. Met die koms van God se Gees by en in ons word ons genadiglik bewaar van onsself, teen die soort sondige hoogmoed, arrogansie, trots en selfgenoegsaamheid waarmee mense hulleself dikwels teen God opstel. Die Gees

bevry ons ook van ongehoorsaamheid om, nes Babel se toringbouers in Gen 11, in een vlakte saam te koek met een taal, een stad, en een toring. En dit terwyl die Here bedoel het dat ons moes vermeerder, die hele aarde bewoon en dit bewerk, as sy opdrag (Gen 1:28) en tot sy verheerliking. Met die koms van die Gees op Pinkster word ons sensitief vir God se bedoeling met die hele aarde. Ja, met almal en alles daarop. Dis immers sy skepping. Hy wou dat die aarde gevul sou wees met ’n ryke verskeidenheid plante, diere en mense wat in harmonie saamleef. Hy het alles goed gemaak.

Sondige, selfgerigte mense wat torings bou vir hulle eie naam, is egter nie sensitief vir die behoeftes van die aarde nie. Hulle bou groot stede en ontwikkel in ons tyd tegnologiese wonderwerke. Ons moderne wêreld beleef egter vandag oorbevolking in ons stede, en ons misbruik die aarde se natuurlike hulpbronne soos nog nooit. En tog is daar hoop vir die Here se skepping!

 Sy Heilige Gees in ons laat ons soos God oor die skepping dink. Die aarde se beste versorging word nou ook ons wens en droom. Geesvervuld soek ons saam na die aarde se welsyn. Ons wil nie meer mors en besoedel nie. Ons wil die natuur beskerm en vertroetel. Ons wil die effek van ons misbruike teen die skepping teenwerk, want die Skepper Gees, woon nou in ons!

 Nog meer, ons wil as ’t ware teenoor alle mense uitroep: soos ons God, het ons julle almal in die hele wêreld lief (Joh 3:16). En teenoor die hele skepping: hier is ons na wie julle met gespanne verwagting uitsien (Rom 8:19).

Hier is ons, die Jesus-familie, Geesvervuld, om vreugde te bring en verlossing te help bewerk in alles wat ons dink en sê en doen, want die Gees in ons vloei uit ons, vir julle, tot eer van God!

Pinksterreeks 2013 patensie Dinsdagaand

Die vervulling met die Heilige Gees, kan ek seker daaroor wees?

Ons “hooflig” die Bybel beveel ons : “ Word vervul met die Heilige Gees.” Kom ons lees Efesiërs 5:18 en Galasiërs 5:16 en probeer vasstel wat dit dan beteken om vervul te wees met die Heilige Gees.  Watter opdragte gee Paulus in hierdie twee gedeeltes aan die gelowiges?...Die vraag kan dus nou gevra word of hierdie vervulling met die Gees iets is wat net eenkeer  in jou lewe gebeur? (Handelinge 2:4).....Maak die vervulling met die Heilige Gees jou ‘n volmaakte mens? (Dink bv. aan Petrus, vgl. Hand. 2:4 en 4:8 met Galassiërs 2:11 en 14)

Wat beteken dit dan om met die Heilige Gees vervul te wees?

Paulus het dit vir ons in Efesiërs 5:18 verduidelik deur die beeld van ‘n dronk mens te gebruik. Hoe is ‘n dronk mens? Dit is ‘n mens wat onder beheer (onder die invloed) van ‘n sekere mag staan. Jy kan dit hoor aan sy/haar praat en sien aan sy/haar manier van loop. Die persoon se hele persoonlikheid verander. Sommige mense word die vriendelikste mense onder die son. Ander sien weer kans om ‘n swaargewigbokskampioen ‘n drag slae te gee. Om met die Gees vervul te wees beteken dat jou lewe onder die beheer (onder die invloed) van die Heilige Gees staan.

Die vervulling (party mense noem dit die salwing) met die Heilige Gees is ‘n voortgaande gebeurtenis. Dit gaan oor ‘n proses  van groter toewyding en oorgawe waarin jy jou al hoe meer vir die  Here beskikbaar stel. Ons is nie altyd ewe begeester nie, en die vrugte wat ons dra, wissel ook geweldig...ook goed so omdat ons mos gemaak is om mekaar aan tevul, die bedoeling is nie dat ons mekaar moet oortref/uitstof nie!

Soek jy elke dag in alles die Gees se wil en leiding? Doen jy wat die Heilige Gees in die Bybel vir jou sê om te doen? Dan is jy ‘n geesvervulde kind van God.

Wanneer ons mooi gaan kyk na hierdie Bybelgedeeltes van vanaand, sien ons dat die vervulling met die Heilige Gees ook nie van jou ‘n volmaakte mense maak nie. Ons lees dat Petrus vervul is, en dan  lees ons ook in Galasiërs dat hy van die regte pad afgewyk en verkeerd opgetree het...As dit met hom dan gebeur het kan dit mos netso maklik met jou gebeur, of hoe?

Nou is daar baie mense wat wil weet of hulle die Heilige Gees het. Kom ons lees saam uit Romeine 8:1-9 en soek antwoorde op ons vrae, ook wat gebeur dan as Die Gees in ons woon en natuurlik wat gebeur as Hy nie in jou woon nie? Miskien moes die vraag nie gewees het “Hoe kan mens weet of jy die Heilige Gees het” nie, maar eerder “Hoe ontvang ‘n mens die Gees?

Jy ontvang die Heilige Gees netsoos enige ander geskenk van God- uit genade. Heeltemal sonder dat jy dit verdien. Jý hoef nie iets te doen nie. Jy kry die Gees verniet! Netso min as wat dit nodig is om vir Christus iets te betaal om ook jou sonde aan die kruis te dra, netso min is dit nodig dat jy betaal om die Gees van God te ontvang. OMDAT Jesus aan die kruis vir jou gesterf het, gee Hy ook Sy Gees aan jou. Die Gees kom maak Sy woning by elkeen wat aan Jesus behoort....

Daarom kan ons nie Die Gees van Jesus of van die Vader af skei nie. Jy kan byvoorbeeld nie vir Jesus ontvang sonder die Heilige Gees nie. God is ‘n Persoon en jy kan Hom nie in “paaiemente” ontvang nie.

Om dit doodeenvoudig te stel: Wanneer jy in jou hart regtig glo dat Jesus jou van jou sonde verlos het, dat Hy jou Here is, kan jy maar weet dat jy die Heilige Gees ontvang het. Dis juis omdat die Gees in jou hart werk dat jy instaat is om in Jesus te glo. Dis wat in 1 Korintiërs 12:13 staan. Onthou dit asseblief vir altyd: Wie by Christus is, is by Sy Gees. Wie in Christus glo, het Sy Gees ontvang...

Hoekom gebeur dit?

Die vervulling van die Heilige Gees is nie maar ‘n persoonlike gebeurtenis om ons lekker en trots te laat voel nie... Ek wil hier twee sake vir julle uitlig:

1)                  Die eerste bedoeling van die vervulling van die Heilige Gees is dat ons as God se kinders al hoe meer die beeld van Jesus sal vertoon. Wanneer ons sê dat ons aan God behoort, moet ons lewe soos wat Jesus gelewe het (Joh. 2:6). Die vervulling van die Heilige Gees wil ons juis daartoe instaat stel (2Kor3:18). Dis miskien een van die grootste aanklagte teen ons kerk se lidmate – dat ons juis nie elke dag soos Christene leef nie. Ek wonder wat sal ons hoor by mense wat nie die Here ken nie as ons hulle sou vra wat hulle dink van ons as Christene.

2)                  Die vervulling van die Heilige Gees gebeur ook nie los van die liggaam van die Here, ons gemeente nie. Ons word ter wille van die liggaam met die Gees vervul, sodat ons nog meer bruikbaar kan wees om die liggaam van die Here op te bou. Die Here het ‘n wonderlike plan met elkeen van ons!

Die Bybel leer ons dat ons as kinders van die Here elke dag die vervulling van die Heilige Gees moet soek en daarvoor moet bid (Luk. 11:13). Ons moet met groter entosiasme en toewyding aan die Here lewe....

Baie van julle is seker van julle verhouding met die Here omdat julle saak met Hom lank gelede of selfs dalk ook onlangs uitgemaak het. Ander van julle het nog nie by daardie punt gekom nie. As jy dit nog nie gedoen het nie en jy wil graag die redding wat die Here aanbied, aanvaar wil ek jou kans gee om dit te doen. Dit is moontlik dat jy die Here Jesus nou aan die deur van jou hart kan hoor klop.

Wat moet jy doen as jy Hom hoor klop?

 Jy kan weet dat Hy reeds by jou doop met jou besig was. Hy wag dat jy moet reageer. JY ontvang God se verlossing wat Hy in jou doop aan jou toegesê het deur hierdie gesindheid wat nou in jou hart is, te laat uitkom in woorde, in gebed. Want gebed is ‘n gesprek met God. Jesus sê: “Ek is die weg en die waarheid en die lewe. Niemand kom na die Vader behalwe deur My nie.” (Joh. 14:6).

‘n Mens word uit genade gered. Nie deur goeie werke nie. Al is jy die beste persoon in ons gemeente kan jy nie gered word deur jou goeie dade nie. Jy word uit genade gered. En die feit dat ek nou met julle praat, is nie om God se genade te manupuleer nie, want ek glo dis uit genade dat julle nou hier in die kerk sit vanaand. Die feit dat jy nou hier is is genade. God het julle daartoe gelei omdat Sy genade in julle lewe so groot is.

Die gebed wat jy kan bid is ‘n eenvoudige gebed. Praat nou met God en sê vir Hom dat jy Hom in beheer van jou lewe plaas. En waneer jy hierdie gebed in jou hart saam met my bid en jy bedoel dit, sal sy verlossing ook vir jou ‘n werklikheid wees. Nie omdat ek so sê nie, maar omdat God dit so gesê het. Nie omdat jy so gaan voel nie, maar omdat God dit belowe het. Kom ons buig ons hoofde en bid saam:

“Here Jesus, ek het U nodig. Ek self is in beheer van my lewe. U het oor die afgelope paar aande vir my oortuig van my tekortkominge en sondes. En daar is niks wat ek kan doen om gered te kan word nie, anders as om u genade aan te neem. Ek maak nou my lewe wyd oop en nooi U om op die troon van my lewe te kom sit en my van hierdie oomblik af die mens te maak wat U wil hê ek moet wees, sodat die Naam van Jesus ook in my lewe verheerlik kan word. En omdat U in U Woord belowe dat wanneer ek die deur oopmaak, U sal inkom, sê ek nou vir u dankie dat U ingekom het. In die Naam van Jesus. Amen!

As jy nou opnuut of vir die eerste keer die sekerheid het dat die Here in jou lewe is, kan jy ook seker wees dat jy die Heilige Gees het!

Pinksterreeks Maandagaand 13 Mei 2013 Patensie

Hoe weet ek verseker dat dit die Here/ die Heilige Gees is wat met my praat?

Vanaand se fokus is om opnuut te besef dat ons elke dag op ons reis deur die lewe besluite moet neem, waarvoor ons leiding nodig het. Hierdie leiding kan baie keer bedenklik wees, en vanaand wil ons dus saam na die Woord gaan kyk na die betroubare leiding van die Heilige Gees in ‘n gelowige se lewe...

 Nou hoekom noem ek dat leiding bedenklik kan wees, ek het die beeld van iemand wat geblindoek is, en wat deur ‘n voorafopgestelde “opstical course” gelei moet word. Hierdie roete is dan rye eiers wat uitgepak word waartussen die persoon dan  moet beweeg. Hy het dus leiding nodig van iemand wat hom aan die hand sal vat en deur die eiers moet lei sonder dat die een wat geblindoek is op ‘n eier sal trap...

Alles hang dus af van die een wat die leiding gee, want hy kan een van twee bedoelings hê met die leidingsproses... wie weet dalk wil hy juis hê dat die een wat geblindoek word op ‘n eier moet trap....maar hoe kan mens seker wees?

 Die Heilige Gees se werking is natuurlik nie so “verdag” soos die een wat die geblindoekte persoon moet lei nie.Dis eintlik totaal anders omdat die Heilige Gees se intensies is om van God te getuig en dus ten diepste God se goeie wil altyd op die hart het.

 Maar tog ervaar baie van ons die leiding van die Heilige Gees as verdag... omdat dit vir ons totaal vreemd is.

Ek wil dit amper vergelyk met ‘n man wat gewoond geraak het daaraan om baie met sy vrou rusie te maak, hy is gewoond ook daaraan om alle argumente te wen, aangesien sy vrou nie die moed het om veel terug te praat nie....Natuurlik is hy dan totaal uit die veld geslaan as sy wel een dag opstaan teen hom en haar keel vir ‘n slag goed skoonmaak. Netso is dit dan seker ook so met ons, wat dalk gewoond geraak het oor jare om met God te praat, met Hom te baklei en te redeneer, Hom te ignoreer, Hom te wantrou dalk en nou hoor ons en verstaan ons dalk vir die eerste keer in ons lewens dat Hy terugpraat met ons!

Onthou ons beeld van die skip wat in die donker hawe invaar en waarvan die kaptein moet kyk dat 4 ligte reguit in lyn is sodat hy weet dat hy reg op koers is.... Vanaand kyk ons na die ander twee “ligte” wat vir ons nodig is om die stem van die Heilige Gees te vertrou.

Omstandighede

‘n Volgende lig wat ons kan help, is die omstandighede waarin ons verkeer. Kom ons kyk na ‘n Bybelse voorbeeld van hoe omstandighede deur die Heilige Gees gebruik is om mense te lei. Ons lees saam uit Handelinge 1:8 en 8:1-4. Die volgende vraag kom by my op na ons hierdie gedeelte gelees het: “Wat sien julle in hierdie verse oor die leiding van die Heilige Gees deur omstandighede?”

Dit was deel van God se wil dat die evangelie verder uitgedra moes word as net in Jerusalem. Nou gebruik die Gees omstandighede, die vervolging in Jerusalem, om dit te bereik. Deur hierdie omstandighede gebeur dit dan dat die gelowiges gelei word (amper half geforseer word) om die evangelie van Jerusalem af verder uit te dra. Netso gebruik God vandag nog omstandighede (bv. Oop deure en toe deure) om ons deur Sy Gees te lei. Ons sal egter ook altyd hierdie leiding (wat ons in omstandighede sien) moet toets aan ons “hooflig”, dit wat ons in die Bybel lees en dit wat ons by ons medegelowiges hoor.

Gesonde verstand

Dink julle die Gees kan ook ons gesonde verstand gebruik wanneer Hy ons wil lei? Hoekom? Kom ons lees Romeine 12:1-2.

Die Heilige Gees verander ons denke, Hy laat ons anders dink oor dinge en gebeurtenisse. Hy gebruik dus verseker ook ons gesonde verstand om ons te lei om Sy wil te wete te kom.

Die bekende George Miller, die stigter van een van Engeland se grootste weeshuise, het gepraat van die sogenaamde belansstaatmetode. Wanneer hy in ‘n saak leiding gesoek het, het hy dit in gebed aan die Here opgedra. Dan het hy kalm en bedaard ‘n skoon vel papier geneem en ‘n lyn van bo na onder getrek. Aan die een kant van die lyn het hy al die faktore aangeteken waaraan hy kon dink wat gunstig was vir die saak wat hy oorweeg het. Aan die ander kant van die lyn  het hy die ongunstige faktore neergeskryf. Dit het hy die balansstaat genoem, en oor hierdie balansstaat  het hy verskeie dae gebid en nagedink terwyl hy kort-kort, waar nodig, iets bygevoeg of weggeneem het. Die gevolg was dat die Here hom mettertyd tot ‘n duidelike oortuiging gelei en gemoedsrus gegee het oor wat hy moes doen. Ons sal egter duidelik weer moet sê dat hierdie metode van onderskeiding altyd getoets moet word aan die hooflig, die Bybel, medegelowiges, en omstandighede.

Samevatting

Die Heilige Gees lei ons dus deur wat ons lees in die Bybel, deur wat ons hoor by medegelowiges, deur wat ons sien in ons omstandighede en deur wat ons dink deur ons gesonde verstand te gebruik. Wonderlik! Die Gees van God gebruik AL jou sintuie om jou te lei! Hoekom? Omdat God mos in jou is deur Sy Gees wat besit van jou hele liggaam en siel neem!

Onthou dat ons altyd moet sorg dat hierdie ander bronne van leiding ooreenstem met wat die Woord van ons vra. Dit mag en kan nooit in stryd daarmee wees nie.

Die Bybel bly altyd ons hooflig. Die ander hoofligte is medegelowiges, omstandighede en gesonde verstand. Wanneer hierdie laaste drie “ligte” in lyn is met ons hooflig, dit wat ons in die Bybel lees, vaar ons nou veilig binne die wil van God. Maar as een van hierdie ander “ligte” nie in lyn met die Bybel lê nie, moet ons baie versigtig wees. Dan is ons nie noodwendig met die leiding van die Gees meer besig nie. Dit kan wees dat ons dan eerder besig is om te luister na ons eie (dikwels sondige en selfsugtige begeertes).

By ons soeke na die leiding van die Heilige Gees in al hierdie dinge, sal ons dit altyd biddend moet doen. Die Here belowe om die wysheid waarna ons soek vir ons in antwoord op ons gebed te gee....Jakobus 1:5